Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

“Der Stärkste” kopte een Duits weekblad in 1984, en dat was hij ook. Voorzien van de 3.2 boxer uit de 911, geventileerde ABS-remmen en permanente vierwielaandrijving kon de B32 alles wat gewone Transporters deden, maar dan twee keer zo snel. Porsche zou de productieversie zelfs in Genève presenteren om erna 30.000€ voor te vragen. Tot het plots muisstil werd rond de B32, voor eeuwig en altijd.

De legende wil dat Porsche begin jaren ’80 om assistentievoertuigen verlegen zat. De 959 was immers voor rally’s ontwikkeld, en had door de teloorgang van Groep B geen geschikte karavaan voor safariraids. Al was er natuurlijk wel de Transporter van zusterbedrijf Volkswagen, compleet met Steyr-Daimler-Puch vierwielaandrijving. Of de werknemers na hun uren geen Carrera-blok in de koffer konden installeren?

Zo gezegd, zo gedaan – en toen de B32’s na hun eerste (onsuccesvolle) Dakar terug in Zuffenhausen waren, leende Dr. Porsche er een om zijn kinderen van school te halen. En of hij dat ritje ganz geil vond; hij commissioneerde er meteen tien waaronder één voor Porsche-chef Schultz en een ander voor klantentransport. Stuk voor stuk met een hertekend dashboard, lederen interieur, Porsche-velgen, en natuurlijk 231pk uit de luchtgekoelde boxer.

Wat er daarna gebeurde, blijft ongewis. Feit is dat de geplande première nooit plaatsvond en de resterende B32’s discreet verkocht werden. Ook de belofte om elke Transporter voor 50.000€ om te bouwen (zoals Der Stern op 01.06.84 berichtte), werd niet nagekomen – of er nu al brochures gedrukt waren of niet. Geen wonder dat de resterende exemplaren een arm en een been waard zijn…