Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Stellen dat Porsche het ‘goed’ doet, is hetzelfde als Liz Hurley ‘OK’ vinden. Kijk daarvoor maar naar de winstmarges per auto van vorig jaar: 332€ voor Volkswagen, 1.580€ voor Audi, 2.475€ voor BMW en bijna ongelooflijke 21.799€ voor de sportwagenfabrikant uit Stuttgart – genoeg om van elke verkochte Porsche een Clio RS te kopen. En toch was dat ooit anders.

Begin jaren ’80 bijvoorbeeld, toen het merk nauwelijks genoeg geld had om de verouderde 944 te updaten. Al kon dat de ingenieurs niet weerhouden om de bedrijfsrekken te plunderden en de 968 van aërodynamische spiegels, 911-velgen en open koplampen te voorzien om de wereld toch een nieuwe Porsche te geven, inclusief de bijna perfecte gewichtsverdeling van 53v/47a. Alleen was die wereld in 1992 net zo onder de indruk van de 968 als Liz Hurley van haar eerste beugel…

Reden daarvoor was het wat inspiratieloze design (dat onderhuids naar de 924 van 1976 mijmerde) en de astronomische prijs van bijna 60.000€. Maar Porsche zou Porsche niet zijn als het geen alternatief achter de hand had; binnen het jaar creëerden Ferry’s discipels de ClubSport-versie (CS) naar het Less is More-credo van de RennSport Abteilung. Die deed het zonder achterbank, elektrische vensters en spiegels, geluidsisolatie, motorafdekking, airbagstuur, koplampsproeiers en airco. Gecombineerd met de lichte glasvezelkuipen leverde dat een gewichtbesparing van 50 kilo op (en zelfs 100kg ten opzichte van rijkelijk uitgeruste exemplaren) wat de pk-gewichtsverhouding prompt van lauw naar heet katapulteerde. Zei ik trouwens al dat de 240pk sterke CS bijna 10.000€ goedkoper was dan de gewone 968?

Echte freaks – die van de dunnere dradenbussen, kleinere alternator en dito batterij wisten – specificeerden bovendien het M030-sportpakket dat de geventileerde schijven voor geperforeerde exemplaren ruilde en naast verstelbare Koni’s en veren ook een Limited Slip-differentieel monteerde. Geen wonder dat het net die versies zijn die je vandaag voor ongeveer 20.000€ op de kop wil tikken – liefst in tijdloos wit met rode letters en velgen. Al wordt dat met een productie van 1.538 eenheden (inlcusief rechtshandige exemplaren) zeker geen sinecure – maar wél een Future Classic. Dat ik het gezegd heb.