Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Karl Alberto Abarth zou vandaag 100 jaar oud zijn. Tenminste als hij het wat rustiger aan had gedaan en geen drie levens in één had gecondenseerd; dat van een succesvol motorracer (vijfvoudig Europees kampioen), stijlbewust auto-ontwerper (Compagnia Industriale Sportiva Italia of kortweg Cisitalia) en bezieler van het tuninghuis Abarth dat alles van sportuitlaten tot kant-en-klare racers produceerde. Op zijn 71ste hield Carlo het dan ook voor bekeken, maar niet zonder zijn merk eerst aan FIAT te verpatsen en de toekomst van Abarth veilig te stellen. Een toekomst die vandaag vorm krijgt met de 500 Abarth en Grande Punto met hetzelfde achtervoegsel – hier voor het eerst samen in een Belgische dubbeltest.

Shootout Abarth i

Tweelingen hebben altijd een bekende en een minder bekende helft. Kijk maar naar Hunter en Scarlett Johansson, Jesse en Elvis Presley of Laura en Justin Timberlake. En dat is bij auto’s niet anders; de 500 Abarth eist zowat alle persaandacht op terwijl de Grande Punto Abarth (GPA) eigenlijk nog onbesproken is. Getuige daarvan de vele vragen die we tijdens de testweek mochten beantwoorden, gaande van “welk merk is dit?” tot “welk model mag dat dan wezen??”. De verklaring ligt enerzijds in het feit dat geen van beide een FIAT-logo draagt, anderzijds in de constatatie dat de GPA al midden vorig jaar werd voorgesteld maar vandaag pas in België te koop is. Tijd voor een inhaalrace.

Shootout Abarth ii

En die beginnen we tuningsgewijs aan de stoplichten. De Cinquecento met 135pk en 206Nm in overboost, de GPA met 155 paarden en 230Nm koppel wanneer de sportknop is ingedrukt. Beide gebruiken dezelfde 1.4 turbo hoewel de 500 één verzet minder heeft dan de zesbak in de Punto. Maar daar merk je niets van. Beter nog, tijdens onze geïmproviseerde sprint was de GPA consequent sneller weg om nog voor de 100km/h-grens door de 500 gepakt te worden. Bevindingen die door de officiële cijfers onderbouwd worden: de 500 haalt de 100 in 7,9 seconden terwijl de GPA er drie tienden langer over doet. Reken er nog een identieke top van 205km/h bij, en het eerste goud gaat resoluut naar de kleinere van de twee. Op papier althans.

Shootout Abarth iii

In het stop & go verkeer van 2009 voelt de GPA in ieder geval vinniger aan. Daarvoor tekenen de korte versnellingen en lineaire krachtontplooiing die begrenzervetes overbodig maken. Of anders: na 5.500 t/m neemt het vermogen af waardoor je intuïtief opschakelt om binnen de koppelcurve te blijven. Maar vooraleer iemand het idee krijgt dat de Punto zijn Abarth-kleuren niet verdient: zowel in eerste als in tweede moet de tractiecontrole discreet ingrijpen om de voorbanden van een nicotineverslaving te weerhouden. Bovendien motiveert de nauwkeurige zesbak je rechterarm tot een work-out die hij al lang niet meer gewend is. Iets wat de vagere dashboardpook van de 500 minder aanmoedigt waardoor het kleintje subjectief slomer overkomt. Eén-één op het scorebord.

Shootout Abarth iv

De derde plak gaat eveneens naar de Punto dankzij zijn superieure rijhouding. Die van de 500 sukkelt (net als de meeste kleintjes uit het A-segment) met een hoge zitpositie en een stuur dat niet in de diepte verstelbaar is. Daardoor moet de rugleuning – zoals bij de Twingo RS – rechtop en de stoel naar voren waardoor het stuur tussen je benen terechtkomt en bovenaan nog te ver zit. Anders in de Punto; die heeft net als zijn chassisgenoot MiTo een lage zit plus diepteverstelling waardoor de Abarth-kuipen beter tot hun recht komen.

Abarth Shootout viii

Niet dat de MiTo dynamisch aan de GPA kan tippen. Dan heeft de Punto een veel betere balans tussen sportiviteit en comfort zonder gedomineerd te worden door het elektronisch bekrachtigde stuur dat de MiTo zoveel parten speelt. Het artificiële gewicht is er nog wel – vooral boven de 100km/u  – maar het stoort minder in de Punto dan in de 500, temeer daar laatstgenoemde op (optionele) zeventienduimers gevoelig is voor spoorvorming terwijl de GPA zich met veel meer gevoel naar de apex laat smijten – bijna zonder onderstuur en met een meesturend kontje op de rem. Geen van beide zet uiteindelijk een nieuwe standaard op gebied van rijdynamiek, maar de GPA kaapt toch de vierde plak weg. Drie-één voor Hunter Johansson.

Shootout Abarth v

Bedenk daarbij dat de 500 alleen geschikt is voor ongehuwden en het pleit is beslecht: de underdog scoort een duidelijke vier tegen één. Toegegeven, de Cinquecento zal vooral gekocht worden voor zijn stamboom, uiterlijk en prestaties waar de concurrentie alleen van kan dromen. Maar met een nagenoeg identieke nieuwprijs van +-18.500€ (veel voor de 500, ideaal voor de Punto) kan de GPA niet anders dan zegevieren. Dat hij ondertussen ook nog eens de meeste sensaties biedt en er esthetisch verdomd gelikt uitziet, doet je bijna vergeten dat zijn verbruik gemakkelijk tot 12 l/100km oploopt en het ESP niet uitkan. Maar hoedanook, de nazaten van Carlo zijn erin geslaagd om een sportieve daily driver in mekaar te knutselen die tussen de werkpendel door graag de hooligan uithangt. Ook al is het voor het échte vuurwerk wachten op de esseesse-versie met 180pk.

Shootout Abarth vi

[Foto’s: Jeroen Peeters]