Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Jongeren die graag racespelletjes spelen of actiefilms bekijken, worden later vaak gevaarlijke chauffeurs. Dat is de conclusie van het doctoraatsonderzoek van Kathleen Beullens (K.U.Leuven), die twee bevragingen organiseerde bij meer dan 2000 scholieren met een tussenperiode van twee jaar. Een belangrijke ontdekking, zo vindt de universiteit, want ze biedt voor het eerst inzicht in het verband tussen mediagebruik en roekeloos rijgedrag en kan daarom helpen bepalen waar een preventief beleid moet ingrijpen.

Need For Speed SHIFT

Alleen wordt die boodschap vaak (bewust?) verkeerd begrepen. Op sensatie beluste media pakken uit met koppen als “Onderzoek K.U.Leuven bewijst gevaar voor verkeersveiligheid” (Het Nieuwsblad) of “Racegames en actiefilms bepalend voor later rijgedrag” (Blog.nl – ‘professioneel blognetwerk van ervaren journalisten’). Nergens in de studie wordt echter beweerd dat games een gevaar vormen voor de verkeersveiligheid of dat er een oorzakelijk verband is tussen beide.

Uit de tijd dat ik zelf nog samen met Beullens aan de faculteit Sociale Wetenschappen studeerde, herinner ik me dat een correlatie niet verward mag worden met causaliteit. Dit onderzoek doet bij mij dan ook meteen de vraag ontstaan: rijden de betreffende jongeren snel omdat ze racegames spelen, of spelen ze racegames omdat ze houden van snelheid? Het zou best kunnen dat beide gedragingen een uiting zijn van hetzelfde achterliggende motief: adrenalinedrang. Uit eerder Brits onderzoek is immers al gebleken dat gamers van racespelletjes een grotere ‘kick’ (versnelde ademhaling, verhoogde hartslag en hersenactiviteit) krijgen dan van bijvoorbeeld gewelddadige schietspelletjes – ook vaak kop van jut.

Beullens beseft dit zelf ook. Via de website van de K.U.Leuven waarschuwt ze “dat het om een indicatie gaat; deze studie bewijst niet dat dergelijke spelletjes echt een oorzaak zijn van gevaarlijk rijgedrag”. En dat is precies waar het belang van dit onderzoek ligt: omdat ze vaak samengaan, kunnen de media die jongeren gebruiken als verklikker dienen voor later problematisch rijgedrag. In de meeste gevallen tenminste, want wat velen uit het oog verliezen is dat grootschalige surveys als deze altijd uitspraken doen over gemiddeldes en tendenzen in een populatie. De absolute en altijd geldende waarheid heeft zelfs de wetenschap niet in pacht.