Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Kent u iemand die gelift is? En dan bedoel ik niet met de duim omhoog langs de kant van de weg, maar fysiek. Iemand die door de plastic handen van Hoeyberghs & co zijn of haar ware jeugd heeft teruggevonden. Iemand die er na het kneden, knippen, opzuigen en weer vullen opmerkelijk beter uitziet dan voordien. Ik heb uitermate hard mijn best gedaan, maar ik kan mij niemand voor de geest halen.

Renault Clio (RS)

Hetzelfde gevoel overvalt mij ook dikwijls wanneer de heren en dames van de marketing het na enkele jaren nodig achten een auto te ‘verjongen’ in afwachting van het nieuwe model. Vaak gaat het als volgt: de jongens van de staafdiagrammen zien op een donkere dag de verkoop van een model zakken. Geen nood echter, ze hadden dit voorspeld. En de oplossing ligt voor de hand: een facelift om de media weer reden tot schrijven te geven en de argeloze kopers de idee voor te spiegelen met iets nieuws te komen. Problem solved.

Of toch niet altijd? Laat mij eerst even duidelijk stellen dat ik 100% achter elke technische aanpassing sta die een auto beter maakt. Als bij de lancering LED-achterlichten nog te duur waren, maar vier jaar later de investering in zuinige en veilige diodes wel lijkt te lonen, dan is het klaar dat een constructeur dit moet doen. Er zijn honderden voorbeelden, van motorische ingrepen over lichtere materialen tot beter gevulde zitkussens. En in een enkel geval kan de koets wel eens wat kneedwerk gebruiken in een lange carrière. Maar waarom vergrijpt men zich zo vaak aan nutteloze cosmetische retouches?

FIAT Grande Punto / EVO

Iedereen die werkzaam is in het ontwerp en productie van vormstukken (een bumper bijvoorbeeld), weet wat het kost om mallen van ‘class A finish’ te maken. Je moet dus een verdomd goeie reden hebben om over een massaproduct op een dag te zeggen: “Laat ons dat lijntje hier wat veranderen”. Die verdomd goeie reden wordt dikwijls bij monde van de marketing gestaafd met de dreiging van dalende verkoopcijfers. De automobielsector staat vandaag onder zware druk en de centen zijn broodnodig op R&D. Is het dan niet een beetje lullig om ze te spenderen aan een nieuwe bumperlip?

En is de hoge investeringskost in faceliftmallen niet de beste reden om van meet af aan een tijdloos ontwerp neer te zetten dat geen halve update behoeft en niet te vervallen in de zoveelste modehype? Tijdloos hoeft niet karakterloos te zijn, integendeel: de originele 350Z, Z4 Coupé, TT, 156 en andere ‘classics’ vormen hiervan het bewijs.

Mazda RX-8

De vraag is dus niet enkel of de lift gelukt is, maar of het resultaat echt opweegt tegen de kosten (enkel een helder koplampglas in dezelfde lichtblok telt dus niet). Om mijn punt duidelijk te maken, stel ik het hier allemaal wat scherper – en er zijn zeker uitzonderingen op de regel. Maar de basis blijft: een plastische ingreep werkt meestal niet op mensen en evenmin op auto’s.

Enkele patiënten die voor de ingreep beter Pallemans-gewijs “zeg dan toch neen, Guido” hadden geroepen (aanvullen en/of schrappen wat niet past):

  • Renault Clio
  • Fiat Grande Punto
  • Mazda RX-8
  • Ford Scorpio
  • Alfa 147 & 156
  • Audi A6
  • Opel Vectra (de laatste)
  • Mercedes CLC

Mercedes Sportcoupé / CLC

En om te bewijzen dat Hoeyberghs er soms wel iets van bakt (aanvullen en/of schrappen wat niet past):

  • Audi A4 (de vorige, hoewel het origineel eigenlijk ook perfect was)
  • en ik begin het al moeilijk te krijgen om mij nog een geslaagde facelift te herinneren…

Maar fris mijn geheugen gerust op in de commentaren!