Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

We schrijven 1990. De Muur is net gevallen, Vatanen wint Parijs-Dakar, Bush en Saddam hebben ruzie en Citroën stopt met de productie van de 2CV. Interessant, maar klein bier vergeleken met wat Toyota dat jaar op de proppen komt: de Previa. De eerste Space Invaders waren al geland: Renault en Chrysler lanceerden enkele jaren voordien de Espace en de Voyager en ook Pontiac was Toyota te snel af met de Trans Sport. Maar hoewel deze drie ruimtewonderen hun tijd lichtjaren vooruit waren, was het Toyota die de ultieme People Carrier bouwde. Voor jullie DRIVRs massaal afhaken bij de term Multi Purpose Vehicle, lees misschien toch eerst even het volgende.

Toyota gaf de ingenieurs carte blanche en dat had zo zijn gevolgen. Waarschijnlijk hebben ze de baas verdoofd met een kan saké en vervolgens zijn hand vastgehouden bij het ondertekenen van het ontwerpvoorstel: een MPV met een centraal gelegen motor en achterwielaandrijving! Toen de arme man wakker werd, was het te laat. De Enterprise, made by Toyota was ready for take-off.

drivr3-7

Zonder het goed en wel te beseffen, maakte Toyota de blauwdruk voor een echte DRIVR MPV. Want wat de ingenieurs toen uit hun mouw schudden, is ook vandaag nog een sterk staaltje. Kosten noch moeite werden gespaard om simpelweg de best mogelijke oplossing te vinden en niet louter de economisch meest haalbare. Om meer ruimte te creëeren in het interieur en de passagiers zo ver mogelijk naar voor te plaatsen, werd de motor 75 graden gekanteld en achter de vooras (onder de voorstoelen) gelepeld! Als kers op de (space)cake werden de wielen Minigewijs op de vier hoeken geplaatst. Dit alles leverde niet alleen een lange vlakke vloer op, maar ook een perfecte gewichtsverdeling over de assen én een lager zwaartepunt. Via een luik in de vloer kon men de motor bereiken en alle randorganen, zoals de alternator, de radiator, de servopomp etc, vonden een plaats onder de ‘motorkap’.

toyotaprevia2

Akkoord, met een vermogen van 135pk voor ongeveer 1700kg was de 2.4 viercilinder niet in staat om de DRIVR-belofte volledig waar te maken. Maar buiten Europa kon een supercharger besteld worden die de cavalerie met 25 paarden uitbreidde en voor meer armkracht zorgde. Zelfs vierwielaandrijving was verkrijgbaar voor trektochten in Deep Space. Dat je met dit ruimteschip geen ecomarathon ging winnen, is wel duidelijk, ook al compenseerden veel klanten deze handicap door over te schakelen op LPG wat de betrouwbare krachtbon trouwens perfect verteerde.

toyotaprevia3

Gezeten in de Captain (Kirk) Chairs had je een fantastisch zicht op de wereld onder jou en op een dashboard dat niet zou misstaan hebben in de echte Enterprise. En dankzij de twee grote panoramische daken kon je de andere planeten in het melkwegstelsel zien. Door de lay-out van de aandrijving en het lage zwaartepunt kon de ophanging soepel gehouden worden, waardoor de Previa in alle zachtheid over de weg zoefde.

toyotaprevia4

De hoge productiekosten van het eigenzinnige ontwerp en de beperkingen om dezelfde basis met andere modellen te delen, deden Toyota zeven jaar later besluiten om terug te keren naar planeet Aarde en iets conventionelers te ontwikkelen met voorwielaandrijving en de motor voorin. Jammer. Vandaag wagen constructeurs zich immers niet meer buiten de dampkring en ontstaan MPV’s meestal op basis van een normaal chassis om de kosten te beperken. De DRIVR lay-out van de Previa is helaas verdwenen voor een finale lift-off: check ignition and may God’s love be with you.

En nu de hamvraag: wie kent er nog een MPV met de rijdersgenen?