Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Onlangs schreef ik nog in de grote verbruiksenquête dat ik vermijd om zondagochtend snel met de auto naar de bakker te rijden. Dat heeft niet zozeer met mijn sportieve inborst te maken (die vroeg in de ochtend hoe dan ook nog niet present tekent) maar is eerder een uiting van overdreven respect voor de mechaniek. Verschoning, ik heb gezondigd.

MINI E

Alle uitvluchten ten spijt moesten mijn mooie idealen vorig weekend wijken voor een drukke agenda. Dus diesel voorgloeien, twee kilometer naar de bakker ratelen, motor stilleggen, een rozijnenbrood en drie koffiekoeken kopen, weer voorgloeien en twee kilometer terug – om na het ontbijt opnieuw een portie roet de lucht in te blazen. Verdorie, ik wil mijn ronde suisse elektrisch halen, in alle stilte en zonder dieselgeur.

Ik mag dan wel een koffiekoekenzondaar zijn, de enige ben ik zeker niet. Mijn moeder bolt elke dag 6,5 kilometer trouw naar haar werkstek. Roet blaast ze daarbij niet uit, maar de twintig jaar oude gietijzeren zescilinder heeft even tijd nodig om op te warmen. Tegen de tijd dat moeder haar vaste parkeerplaats heeft bereikt, is het pijltje net verticaal geklommen. Vader doet nog slechter, want hij tuft met een atmosferische diesel – de laatste in de straat – dagelijks zeven kilometer naar de tikklok. De roetdeeltjes zijn alleszins groot genoeg om in vlokjes tussen je neusharen te blijven hangen, dus kwalijk voor de longen zal het allemaal niet zijn…

Elektrisch dus: al die koude verbrandingsmotoren (die al na vijf of tien minuten terug in slaap worden gesust) zouden er dankbaar voor zijn. Want in deze korte tripjes naar het werk of de bakker ligt de toekomst van de elektrische automobiel; als je weet wat een auto verbruikt en uitstoot de eerste koude meters, dan is het duidelijk dat hier potentieel schuilt. Reken alleen al maar iedereen die vooral korte afstanden doet – het milieu zal er wel bij varen. Maar ook de short distance tripper zal de rust aan boord van zijn zen-mobiel appreciëren. Bovendien hoeft hij na de garantieperiode niet meer te discussiëren met de verkoper, die hem twee jaar geleden toch een diesel met ecopremie had aangepraat en nu geen antwoord klaar heeft op de dichtgesmoorde EGR-klep, de verstopte roetfilter of het verbruik dat een pak hoger uitvalt dan beloofd.

Elektrisch is de weg. Misschien (nog) niet voor veelrijders, voor lichtgewicht rijpret en voor liefhebbers van de sonore brom, maar in de eerste plaats voor de dagelijkse minitrip naar het werk en voor de zoete zondagrit naar de bakker.

Zien jullie ook een toekomst voor de elektromobiel? Zouden jullie elektrisch rijden zelf overwegen? En wordt het dan een hybride of houden jullie de zaken liever gescheiden: een verbrandingsmotor voor de fun of de lange afstand en een elektrische tweede wagen voor rond de kerktoren?