Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Wie al eens met een klassieker heeft gereden of oud genoeg is om ze nog te herinneren, kan het volgende zeker beamen: je ziet veel meer dan in een moderne wagen. Onzin als panoramadaken en voorruiten tot boven je kruin buiten beschouwing gelaten, is het zichtveld naar buiten vandaag eerder bedroevend…

BMW 2002 vs. Mitsubishi Colt
Zicht achteruit: BMW 2002 (1973) vs. Mitsubishi Colt (2009)

Nu weten we allemaal dat de fel verbeterde passieve veiligheid hier voor iets tussen zit. Om vijf sterren te halen, schieten de flinterdunne dakstijlen van weleer nu eenmaal te kort. Het gevolg zijn voorruitstijlen waarachter Bart De Wever armzwaaiend oppositie kan staan voeren zonder dat je iets in het snuitje hebt. Niet alleen de dikte, maar ook de helling van de A-stijlen speelt het zicht daarbij parten. Onder het mom van de aerodynamica worden voorruiten soms zo plat gelegd dat er nog net een driehoek overblijft om je hoofd in te wurmen bij het instappen. Nochtans kunnen ook verticalere voorruiten de lucht probleemloos doorklieven als je ze wat boller maakt (denk allerhande prototypes, maar ook de Saab 900 en de New MINI, bijvoorbeeld).

Saab 900
Saab 900: Rechte voorruit en toch aerodynamisch

‘Design’ heeft dus evenzeer schuld aan het probleem van ‘Rundumsicht’ in moderne wagens: oplopende gordellijnen, coupé-achtige daklijnen, voorruiten die amper meer helling vertonen dan het hellend vlak van Ronquières en achterruiten die van buiten groot lijken, maar binnen voor de helft bekleed zijn. Vaak mooi, daar niet van, maar het compromitteert wel de actieve veiligheid. ADAC en Autobild onderzochten de materie en kwamen tot de vaststelling dat er bij bepaalde modellen zomaar een volledige Smart kan ‘verdwijnen’ in de voorruitstijl en de spiegelbehuizing. De extra ruitjes die soms te zien zijn op monovolumes zijn meestal louter een gimmick, op enkele uitzonderingen na zoals de Citroën C4 Picasso en de Renault Espace met ontdubbelde voorruitstijlen. ADAC nam ook een BMW 2002 als referentie uit de oude doos: achter dit museumstuk was een kinderwagen perfect zichtbaar, terwijl een moderne auto hiervoor een beroep moet doen op parkeersensoren.

Mitsubishi Colt vs. Renault Espace
A-stijl: Mitsubishi Colt vs. Renault Espace

Audi A8 vs. Mercedes CL
B-stijl: Audi A8 vs. Mercedes CL

Volvo is zich bewust van al deze zichtproblemen en heeft oplossingen bedacht, tenminste op een al iets ouder prototype: de Safety Car Concept uit 2001, die meteen de voorloper was van de huidige C30. Dit concept is letterlijk gebouwd rond de ogen van de bestuurder. Wanneer de bestuurder plaatsneemt, detecteren sensoren de locatie van de ogen. Vervolgens wordt de positie van de stoel aangepast met het oog op het best mogelijke gezichtsveld. Daarna volgen de pedalen, het stuur, de centrale console en de pook om perfect binnen bereik te komen. De voorruitstijlen lijken geïnspireerd op StageCo-concertpalen, zodat de bestuurder er dwars doorheen kan kijken. De B stijlen maken dan weer een knik om een blik over je schouder te kunnen werpen. Jammer genoeg blijven dit soort oplossingen in de kast omwille van de kostprijs, terwijl we maar al te graag bijbetalen voor een panoramische serre boven ons hoofd.

Volvo Safety Car Concept
Volvo Safety Car Concept: Geen blinde vlekken

[Onderzoek: ADAC]