Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Slechts weinig Snorren schoppen het tot helden op de DRIVR-redactie. Je hebt Nigel Mansell (die zijn borstel ondertussen verwijderd heeft) en natuurlijk Gordon Murray. Die tweede  is hier al enkele malen de revue gepasseerd en ook dit zal niet de laatste keer zijn. Want net als de McLaren F1 laat zijn laatste project de gevestigde waarden een serieus poepje ruiken. Oftewel: stront aan de knikker voor Smart & Co.

gordon-murray-1

In 2007 lanceerde Gordon Murray zijn eigen ontwerpbureau/automerk: Gordon Murray Design. Over de iconische F1 – Murray’s geesteskind uit een vorig leven bij McLaren – gaan we het voor één keer niet hebben (maar check toch maar even hoe Martin Brundle de V12 van BMW-motorenpaus Paul Rosche laat brullen). Neen, vandaag houden we het bescheiden met de T25, een stadswagentje… dat de bestuurder centraal tussen twee passagiers plaatst. Klinkt bekend?

mclaren-f1-1

Over deze stadsmus is lang en diep nagedacht. Niet alleen de ‘auto’ zelf is anders, ook de productiemethode volgt niet de platgetreden paden. Alles is in het werk gesteld om van wieg tot graf (en terug tot wieg) zo weinig mogelijk energie te verbruiken. En dan scoor je natuurlijk niet met een set batterijen die de halve wereld rondreist of één grote assemblagefabriek aan de andere kant van de plas. Onder de naam iStream worden verschillende kleine plants kort bij het doelpubliek voorzien om het transport tot een minimum te beperken. Dat het aantal assemblagehandelingen en het energieverbruik op de site tot een minimum herleid wordt, spreekt voor zich.

gordon-murray-t25-1-large

gordon-murray-t25-1

De T25 zelf dan: in 2007 beschreef Murray zijn ontwerp nog vaag als “a new class of vehicle. You won’t get in it, sit in it or put luggage in it like a normal car”. Vandaag wordt een pak duidelijker wat de man daarmee bedoelde, nu de eerste prototypes aan hun testronden begonnen zijn. Als je de deuren van de F1 al indrukwekkend vond, check dan even hoe deze kleine zich bijna in tweeën splitst om iedereen vlot te laten plaatsnemen. Vergeet niet dat de uk nog een pak compacter is dan een al behoorlijk clevere iQ of Smart. Bovendien zou er naast het trio inzittenden ook voldoende plaats zijn om een volle winkelkar aan boodschappen in te slaan.

murray2_500

En net als bij zijn supersportieve Daddy uit de jaren ’90 is er alles aan gedaan om het gewicht te beperken. De T25 zal maximum 650 kg wegen en is zo compact dat je hem bijna op je weegschaal kan parkeren om dat te verifiëren. In tegenstelling tot de uit koolstofvezel opgetrokken F1 werd hier vooral naar de kostprijs gekeken, die onder enig voorbehoud in de buurt van de 7500 euro zou moeten liggen. Het gewicht had dus nog lager gekund, maar dan zou je dit stadskarretje enkel kunnen betalen als je al een penthouse met zicht ‘oep ‘t Schelt’ hebt en een Aston in de garage. Gewicht werd dus vooral bespaard door de kunst van het weglaten. En het helpt natuurlijk ook als je ervoor zorgt dat het autootje bijna in de koffer van een VW Transporter past.

gordon-murray-t25-3

Voorlopig zal enkel een kleine driecilinder de achterwielen aandrijven, maar een elektrische variant zit in de pijplijn. Murray belooft bovendien een inspirerend rijgedrag door een laag en centraal gelegen zwaartepunt, waardoor kunstgrepen als supersmalle voorbandjes en een ESP dat ingrijpt van zodra je naar een bocht kijkt niet aan de orde zouden zijn. Mocht een massaconstructeur zoiets verkondigen, zou ik nattigheid vermoeden, maar uit de mond van Murray klinkt het toch een stuk geloofwaardiger. Nog een tweetal jaren wachten en we kunnen zelf nagaan of dit echt de kleinste DRIVR aller tijden wordt… Ik ga persoonlijk aan zijn snor trekken als het niet zo is.

[Scoopfoto’s via Autocar]