Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Taboes en hoe ze te doorbreken, BMW kan er wat van. In een niet zo ver verleden beweerden de Duitsers nooit een SUV met M-label te zullen bouwen. Hun woorden kregen de kans niet om koud te worden, of daar waren de X5 en X6 M al en werd in één ruk het begin van drukgevoede M-blokken ingeluid. Volgend taboe: de M diesel. Ook al zouden ze in Beieren tot voor kort Mein Gott, Nur die Gedanke! geroepen hebben bij de – euh – gedachte alleen al, toch trekt BMW naar Genève met de M 550d xDrive aldus Auto, Motor und Sport. Dat de meningen verdeeld zullen zijn, staat nu al vast – niet in het minst bij de DRIVR-redactie.

bmwmbenzinejamielipman

Kers(t)vers DRIVR-auteur Wim Bervoets bemant de contra-stelling:

Een M diesel. Even slikken. Zes letters, maar een wereld van verschil. Voor de goede orde: ik ben geen M-purist. Met de X5 M heb ik niet echt een probleem. Met de X6 M iets meer, maar dat ligt eerder aan de – excusez le motSports Activity Coupe zelf dan aan de M op de kofferklep. En het einde van de atmosferische blokken? Tja, je hoefde geen Cassandra te zijn om dat te zien aankomen.

Maar ik moet toegeven: ik heb nooit wat met diesels gehad. Vroeger klonken ze als een bestelwagen en gingen ze voor geen meter. Een turbo kon daar wel iets aan doen, maar dat voelde toch maar artificieel aan. De technologie staat uiteraard niet stil, dus een diesel van pakweg 1991 vergelijken met een van 2011 is onzin. Zelfs notoir dieselhater Jeremy Clarkson vond de 535d een van de beste auto’s van 2011. Om maar te zeggen hoe klein de kloof tussen benzine en diesel geworden is.

Tuurlijk begrijp ik de rationele argumenten wel – lager verbruik, langere levensduur, goedkoper aan de pomp – en ik durf ook wel eens breed te grijnzen bij een turboduw in de rug. Op een onbewaakt moment heb ik de brute machtsontplooiing van een potente diesel zelfs al eens ‘rijplezier’ genoemd. Maar toch mist die iets wat een benzinemotor – en zeker een M – wel heeft. Jaag hem in de toeren en merk dat hij nog een laatste slag achter de hand heeft. Hoor het crescendo aanzwellen als de naald richting rode zone gaat. Hoe dat te noemen? Geen idee. Een zeker je-ne-sais-quoi dus. Maar de dieselronk van een 550d muzikaal? I doubt it.

Je kunt zo’n ‘M’ namelijk op alles plakken. Op de 120d bijvoorbeeld, die van nature al niet onaardig vooruit gaat. Doe er een M-pack bovenop en hij ziet er niet alleen leuk uit, maar rijdt ook nog eens scherper. Maar toch mist hij dat ietsje meer van een echte. Ik hoop dan ook van harte dat M – en daarmee de hele geschiedenis – niet wordt uitgehold tot een soort marketingnaam, zoals Abarth tot enkele jaren geleden. Wim Bervoets

bmwmdiesel

Oud-strijder Ken Divjak neem de pro-positie in:

Noem één ingrijpende verandering die onder M-adepten niet op hoongelach werd onthaald… Toen de M3 zijn viercilinder verloor, was het kot zowat te klein. Toen de E9x een achtpitter kreeg, ging het internet bijna overstag. En nu blijkt dat de F30 misschien een V6 met drie turbo’s krijgt (beter dan de klassieke zes-in-lijn), weten de fanboys helemaal niet meer waar ze het hebben. En dat terwijl de diagnose ‘diesel’ nog niet eens gesteld is.

Zelfde scenario bij de tranmissies. De eerste M3 had een dogleg-bak uit de racerij, de huidige veelal een automaat met dubbele koppeling – net als de nieuwe M5. Ondertussen daveren de X5 & X6 al twee jaar rond met klassieke automaten, zonder dat een kat ernaar kraait. En nu we het toch over de mastodonten van het M-gamma hebben – diesels zouden er niet in misstaan. Straffer nog: was het niet voor het fijn stof dat ze produceren, dan zou hun intrede bijna als ‘laattijdig’ omschreven kunnen worden.

Zware auto’s presteren namelijk vooral bij gratie van koppel, zeker in het stop & go-verkeer van de 21ste eeuw. Moderne benzines produceren diezelfde Nm’s dankzij drukvoeding, maar niet zonder een fenomenale dorst en een totaal gebrek aan motormuziek. Bedenk daarbij dat diesels nu al interessant kunnen klinken (vooral in de VAG-stal), en alleen het gebrek aan brede vermogensband staat hun dominantie nog in de weg.

Dat de X5 en X6 M een diesel krijgen, vind ik dus een goede zaak. Zelfs de huidige F10 M5 zou er wel bij varen, wie weet zelfs in combinatie met vierwielaandrijving. Maar kleinere modellen zoals de 1 of 3-Reeks liggen natuurlijk gevoeliger. Zolang daar een muzikale zescilinder in brult, kan er geen roetkachel tegenop – punt aan de lijn. Maar wie zegt dat we niet anders piepen als de volgende M3 binnen een jaar of zes een geblazen vierpitter krijgt met een stem zo saai als die van papa Skywalker? Ken Divjak

[Copyright Foto 1: Jamie Lipman]

Share Button