Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Net als grote concurrent Scirocco heeft de Hyundai Veloster sinds kort een dual clutch transmission in de catalogus. Volkswagen pionierde de technologie in 2003 op de Golf IV R32, en sindsdien is ze aan een stille, maar onstuitbare opmars bezig. Want vergis je niet: volgens velen is de DCT niet zomaar een automaat, maar niets minder dan de toekomst van de versnellingsbak, ook – of zelfs vooral – in sportieve wagens.

Niet voor niets bieden quasi alle moderne supercars alleen nog zo’n gerobotiseerde transmissie met dubbele koppeling aan – behalve de Lamborghini Aventador, wiens single clutch-robotbak felle kritiek te slikken krijgt. Ook in de iets bescheidener cockpit van de Veloster valt meteen op welke troeven de DCT op tafel legt: het schakelen verloopt sneller dan manueel mogelijk; de overgangen zijn naadloos, zelfs bij volgas; de acceleratie ononderbroken. Alleen de betrokkenheid van een gedegen handbak ontbreekt.

Dat gezegd zijnde, blijkt Hyundai’s eerste poging niet meteen volmaakt. Veel Europese alternatieven reageren nog net iets alerter, en zodra de pook in de automatische stand gaat, verdwijnt het rijplezier als sneeuw voor de zon. De software moet vaak te lang zoeken naar de juiste versnelling en holt continu achter de feiten aan – terugschakelen kan immers pas enkele momenten nádat je rechtervoet het commando daartoe gegeven heeft. In de praktijk beroer je dus liever met twee vingers de minuscule schakelflapjes achter het stuur, want twee tandjes terugklikken voor een herneming is standaardprotocol in de Veloster. De atmosferische 1.6 heeft nu eenmaal niet genoeg puf onderin om 1.255 kg vooruit te branden.

En bovenin evenmin, eigenlijk. Nooit voelt de Veloster aan alsof hij 140 pk in huis heeft. We preken hiermee misschien tegen onze eigen filosofie, maar de introductie van de turboversie later dit jaar zal hem goed doen. Vooral als die pk- en Nm-boost gepaard gaat met een verscherping van de ophanging, want diens comfortabele inborst past simpelweg niet bij een schreeuwerige sportcoupé. Terecht vroeg collega Ken Divjak zich in zijn lanceringsverslag afgelopen zomer af “waarom stevige bulten en korte oneffenheden het geheel zo van de wijs brengen”. Zet dat maar op het conto van de zachte, maar korte veren, die onder zware belasting abrupt in de dempers knallen aan het einde van hun veerweg.

Niet bevorderlijk voor het vertrouwen, net als het lichte, communicatiegestoorde stuur en de onverwacht felle zijwindgevoeligheid. Ook de versnellingsbak heeft zo zijn storende kantjes, zoals de artificiële kruipmodus die een vloeistofkoppeling moet imiteren en het (verrassend genoeg) hogere verbruik ten opzichte van de handbak. Ook mét DCT blijft de Veloster dus veel show zonder go. De beloftes van zijn dynamische uiterlijk kan hij op geen enkel moment waarmaken, en da’s ronduit jammer voor een van de meeste originele creaties op de automarkt. Dan maar uitkijken naar de herkansing in de vorm van de 1.6 Turbo, die komende lente bij de dealer staat.

HYUNDAI VELOSTER 1.6 DCT

Plus Min
+ Show – Go

Weggecijferd

Motor 1.6 4-in-lijn atmo
Aandrijving Voorwielen
Vermogen 140 pk
Koppel 167 Nm
Gewicht 1.255 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 9,8 s
Topsnelheid 201 km/h
Gem. normverbruik 6,2 l/100km
CO2-uitstoot 148 g/km
Prijs 22.949 euro
Fiscale PK 9

Verdict

6 op 10