Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Hij begon zijn carrière in ’85 als industrieel en grafisch vormgever om vier jaar later een begeerde stek in de Advanced Design Studio van FIAT Centro Stile te bemachtigen. Roberto Giolito’s carrière ging sedertdien enkel in crescendo, met als meest recente wapenfeit de Cinquecento elle of 500L – de eerste stap in de langverwachte expansie van de 500-merknaam. DRIVR mocht alvast op prospectie in Turijn.

Van de Zic (’94), Ecobasic (’00) en Downtown (’03) concepts over de gewaagde – maar op zich bijzonder praktische – nineties Multipla tot de succesvolle Nuova Cinquecento, het portfolio van de ingetogen en schijnbaar licht schuchtere Italiaan mag er absoluut wezen. Toch heeft het relatief lang geduurd vooraleer de 500-familie aan serieuze uitbreiding heeft gedaan. Net op tijd of een tikkeltje laat? De boekhoudkundige afdeling hanteert tegenwoordig immers vaker de rode dan de zwarte pen, wat uitbreiding naar een segment met meer marge broodnodig maakt.

Volgens Giolito en de zijnen is de 500L – net als veel van zijn voorgangers – van binnenuit ontworpen om de buitenafmetingen te beperken (4.140mm x 1.660mm x 1.780mm). Het interieur is op zijn beurt geconcipieerd als loft – met tal van zwevende elementen in het dashboard en de deuren, een panoramisch zicht rondom en zo fijn mogelijke raamstijlen in contrasterend zwart. Die ondersteunen een zogenaamd zwevend dak, en zijn vooraan dubbel uitgevoerd om een ruimtelijk gevoel te creëren. Binnenin maakt het trucje met de vertakte A-stijl minder indruk, en bovendien is het al eerder toegepast door de concullega’s van MINI en Citroën. Zelf refereren de interieurontwerpers ernaar met de licht eufemistische term ‘patio’. Wij houden het op een ruim interieur met veel lichtinval, merkbaar verbeterde materialen en een knap dashboard dat met zijn speelse lay-out doet terugdenken aan de knotsgekke Multipla van weleer.

Gelukkig onderscheidt de 500L zich van de concurrentie door zijn dubbel karakter. Enerzijds surft hij dankbaar mee op de schattige details die de bambino zo succesvol hebben gemaakt, anderzijds is de L(arge) in de eerste plaats vanuit praktisch standpunt ontworpen. Zo zijn de individuele deuren bijzonder groot voor maximale toegang, is de koffer veelvuldig moduleerbaar en is er bij de gebruikte materialen rekening gehouden met typische familiale verzuchtingen. Buitenaf zorgen een lieve uitstraling (dankzij de korte neus en lange achterpartij) voor een positieve uitstraling die het merk naar eigen zeggen hoog in het vaandel draagt. Brede stootstrips moeten dan weer voldoen aan de verzuchtingen van de Italiaanse taxichauffeurs, die het gemis van de extra Multipla-stoel in het midden als eerste zullen ervaren. In die optiek stelt de 500L dan ook (voorlopig) teleur, want wie meer wil moet wachten op de zevenzitsvariant van 2013. Die zal zijn extra stoelen trouwens Zafira-gewijs uit de koffervloer toveren beter dan vooraan op een rij. Een SUV-achtige is gepland voor 2014.

De 500L komt net als de gewone 500 in drie verschillende smaken: Pop, Easy en Lounge – elk met hun typisch frivole lay-outs en tactiele materialen. Kortom: van drukke prints en zachte kuststoffen tot fraai alcantara in de Lounge-versie. Een resem retropastelkleuren herinnert dan weer aan de oer-Multipla uit 1956, terwijl de lijst personaliseringsmogelijkheden – zoals we ondertussen van FIAT gewoon zijn – opnieuw bijzonder lang is. Een setje forse wielen lijkt ons in ieder geval een must.

De hoge koetswerkflanken in combinatie met forse wielkasten smeken in ieder geval om uit de kluiten gewassen velgen en dito schoeisel. Mits de juiste opties krijgt de 500L zelfs een chique karakter, terwijl de basisversies dan weer voldoen aan de noden van de minder veeleisende famiglia. Zij zullen de neofiet vooral appreciëren voor zijn praktisch vernuft. En net dat maakt van de 500L een echte allemansvriend. Zijn wij alleen nog benieuwd of er een Abarth-versie in de pijplijn zit. Maar daar mocht kon Giolito ons voorlopig niets over vertellen…

[Foto’s: Pieter Ameye // FIAT]