Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

General Motors stelt de Chevrolet Volt – samen met tweelingbroertje Opel Ampera verkozen tot International Car of the Year 2012 – graag voor als de start van een nieuw tijdperk. In theorie is de eerste elektrische auto met range extender inderdaad baanbrekend, maar blijft zijn groene belofte ook overeind in de dagelijkse realiteit? Geen betere manier om dat te testen dan hem in te schakelen tijdens een van onze scoutingtrips naar geschikte fotolocaties.

Wie de Volt argeloos onder de hybridemat schuift, is aan het verkeerde adres. Onder de kap mag dan wel een bescheiden 1.4 benzine van 86 pk liggen, de aandrijving van de voorwielen gebeurt enkel via twee elektromotoren die een equivalent van 150 pk leveren. Op hun beurt worden ze aangedreven door het hart van de Volt: een batterijenpakket van een slordige 200 kg, dat in de lengterichting gemonteerd ligt en in minder dan vier uur op te laden valt aan een normaal stopcontact. De voordelen zijn navenant: leg je iedere dag minder dan 60 à 70 km af, dan rij je quasi kosteloos. Ga je af toe toch boven de actieradius van de (volle) batterij, dan neemt de benzinemotor de extra kilometers voor zijn rekening.

Wanneer fotograaf Jeroen mij komt ophalen, staan er nog welgeteld drie volelektrische kilometers op de meter. ‘Wegens geen mogelijkheid om op te laden in mijn stad’, weet hij. En laat dat nu net de bedoeling zijn. Dan maar extra genieten van de vijf minuten fluisterstil rijden die mij nog resten. De Volt is net als de Ampera goed geïsoleerd, wat maakt dat de auto je vanaf het begin in de juiste, zeg maar serene, stemming brengt.

Minder sereen is dan weer het dashboard, dat net zo druk overkomt als in Opel’s afgeleide en je als bestuurder overwelmt met – al dan niet relevante – (eco)informatie en een legio aan drukgevoelige knoppen. Zeg maar het klassieke probleem van tal van GM-producten, maar vooral een gemiste kans daar het prominente touchscreen op de middenconsole die functies op een intuïtievere manier voor zich had kunnen nemen.

Gelukkig is het rijgedrag wel op maat van de 21e eeuw. Verrassend volwassen, en dus conventioneel anno 2012, laat de Volt zich argeloos rijden. Het onderstel deelt hij weliswaar met de meest recente generatie Astra, maar verder is alles specifiek ontworpen. Hij slaagt er zelfs in om zijn niet geringe leeggewicht van 1,7 ton relatief goed te maskeren. Ook wanneer we hem provoceren met een plotse slingerbeweging, weet hij zijn mannetje te staan. Het elektrisch bekrachtigde stuur voelt niettemin wat kunstmatig aan en mist bij lagere snelheden wat directheid, maar dat doet weinig afbreuk aan de algehele rijbeleving die – tegen de initiële verwachtingen in – best vloeiend te noemen is. Zelfs de remmen met elektrische energierecuperatie tonen zich verrassend dociel.

Ook het interieur verdient een pluim. Niet zozeer vanwege de gebruikte materialen of de afwerking, wel door de verfrissende aanpak. De lay-out mag dan niet altijd even gebruiksvriendelijk zijn, de combinatie van witte oppervlakken en kleurrijke displays oogt futuristisch en eigenzinnig. En dat is ook al wat waard in een industrie die zich steeds meer concentreert op uniformiteit (en dus eenheidsworst). De twee individuele zitplaatsen achteraan laten alleen steken vallen bij de hoofdruimte, die voor passagiers boven de 1m75 balanceert op het randje van een nekkramp – een gevolg van het centrale batterijenpakket en de aërodynamische daklijn.

Toch vooral goede punten dus voor de Volt. Al was het maar omdat GM meteen aanbiedt wat pionier Toyota op de Prius lang heeft nagelaten: een handige plug-infunctie, waardoor deze hybrideverschoning – E-REV (Electric Range Extended Vehicle) pas echt zijn meerwaarde bewijst tegenover de klassieke vormen van aandrijving. Want na bijna 200 km op een gevarieerd parcours blijft ons verbruik voorbeeldig. Is de Volt daarmee het defintieve antwoord op het milieuprobleem van de 21e eeuw? Waarschijnlijk niet. Maar het is wel de meest geloofwaardige aanpak totnogtoe.

Rest alleen nog het vraagstuk waarom zowel Chevrolet als Opel zonodig een eigen versie aan de man moet brengen op hetzelfde continent. Op een verschillende frontpartij en een basisprijs die maar nipt in het voordeel van de Yank uitvalt na zijn beide namelijk identiek. Niet dat het afdoet aan de kwaliteiten van deze ecomobiel, maar kiezen tussen beide wordt zo wel een moeilijke taak. Toch?

[Foto’s: Jeroen Peeters]

CHEVROLET VOLT

Plus Min
+ Voldoet aan de verwachtingen – Concurrentie uit eigen stal

Weggecijferd

Motor Elektromotor + 1.4 benzine
Aandrijving Voorwielen
Vermogen 150 pk
Koppel 370 Nm
Gewicht 1.732 kg
Acceleratie (0-100 km/h) +- 9s
Topsnelheid 160 km/h (begrensd)
Gem. norm/testverbruik 2 / 4,6 l/100 km
CO2-uitstoot <40 g/km
Prijs 45.950 euro
Fiscale PK (nog niet bekend)

Verdict

7 op 10