Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Net als collega Pieter ben ik al enkele jaren in het bezit van een Alfa GT Junior – zij het er eentje van ’68 met donkerdere Amarante-kleur, brievenbus en Webers in plaats van Solexen. Ideaal als cruiser en om de oerbetekenis van het rijden keer op keer te (her)ontdekken, maar hopeloos onpraktisch als daily. En zo begint de zoektocht naar iets praktisch, betaalbaar, degelijk en als het kan ook sportief.

porsche-944-S2-02

Concreet betekent dat een wagen waarmee je bij wijze van spreken dagelijks mee over en weer naar Brussel kunt, zodoende geen aanhangwagen nodig hebt voor boodschappen of reistassen en ook het budget van maximaal € 10.000 niet overstijgt. Bijkomende voorwaarde: de mogelijkheid om er mee naar een circuit te cruisen, ter plaatse rubber te verbranden en op het einde van de dag gewoon de banden te wisselen en huiswaarts te keren. Onmogelijk denk je?

Als overtuigd Alfist en liefhebber van Italiaanse klassiekers bestond mijn zoekgeschiedenis initieel voornamelijk uit kernwoorden à la “Alfetta”, “GTV” tot zelfs “Giulia met rolkooi”. Een pad waar ik al snel van afweek, toen ik na enkele dagen voornamelijk op roestbakken en onbetrouwbare kisten uitkwam. Eén rallygeprepareerde Alfetta GTV kwam nog net in de buurt, maar toen die voor m’n neus werd opgekocht, besefte ik andere horizonten te moeten opzoeken.

Dan maar op zoek naar wat degelijk- en betrouwbaarheid. Logischerwijs kom je dan uit bij wat Deutsche Gründlichkeit à la E30 en E36, handenvol Mini Coopers en Franse RS-varianten. Om nog maar te zwijgen van het overaanbod MX-5’jes. Maar toch vond ik geen enkele bolide die me echt over de streep kon trekken. Tot mijn pa met de 944-reeks van Porsche kwam aandraven.

porsche-944-S2-03

Want na veel vijven en zessen – ik zal jullie de wekenlange zoektocht besparen – botste ik op een vrij eerlijke aanbieding. De auto stond dan wel met een dikke 170.000 kilometer op de teller in een stoffige garage, hij stond er tenminste droog, er werd regelmatig mee gereden, hij had een volledige onderhoudshistorie en de verkoper had eigenlijk gewoon snel liquide middelen nodig. Met enige spijt in het hart nam hij de 6.000 pegulanten aan en kon ik er – na een vlot verlopen testrit – mee aan de slag.

First things first: de grote kuis. Zowel het interieur als exterieur werd tot in detail opgefrist, waardoor ik ook de noodzaak van enkele investeringen inzag. Zo had het profiel op de banden zijn beste tijd gehad, zaten er redelijk wat krasjes in de lak en zouden de remmen het geen vijf ronden op circuit uithouden. We reden 1-EOY-526 dan maar naar JC Motors voor een groot onderhoud en kregen ‘m twee weken later terug. Met nog wat budgettaire speelruimte werd ook de motor gecontroleerd en gingen er geventileerde en geperforeerde remschijven met bijhorende Pagid-blokjes onder. Al waren het uiteindelijk toch de Boxstervelgen (2002) die de S2 wat extra présence gaven.

Hoe zoiets dan rijdt? Waar je de 3.0-liter viercilinder onder de 4.000 tpm vlot op koppel kunt rijden als comfortabele GT, komen de volledige 210 pk en 280 koppelmomenten pas vrij vanaf 4.600 toeren per minuut. Het sprintje-naar-de-honderd valt daardoor net onder de 7 seconden – ondanks het gewicht van 1.300 tot 1.400 kilogram (naargelang de versie). Rij hem dus eerst rustig warm en vel je oordeel pas wanneer je ‘m bij zijn nekvel vasthebt.

porsche-944-S2-01

Hetzelfde verhaal wordt over de wegligging verteld. Een zacht onderstel en grote stuuruitslag zorgen voor meer stabiliteit op hoge snelheid, terwijl de nagenoeg perfecte 50/50-gewichtsverdeling op sportief vlak compenseert met een bijzonder voorspelbaar gedrag dichter bij de limiet. Dat een mechanisch sper ontbreekt voor gecontroleerd overstuur, merk je alleen op de openbare weg en de receptuur biedt genoeg plezier op ongerept circuitasfalt.

Ondertussen nam ik m’n Porsche 944S2 al drie keer mee naar Abbeville zonder ernstige schade. De koppeling begint te slepen, wat op termijn zou kunnen leiden tot de nood om de transaxle te vervangen – misschien door de zesbak van de 968 (inclusief sper) – en de laatste keer begaf de achterband het na 15 minuten onschuldig hooliganisme. Risico’s die je er moet bijnemen als je het circuit opgaat. Maar daarover later nog meer.