Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Zowel 1 als 2 april vielen dit jaar onder het motto: ‘Time flies when you’re having a good time.’ Niet alleen kon ik toen grote delen van onze DRIVR-rit met de Alfa Romeo 4C piloteren, maar ik mocht de dag erna opnieuw richting Abbeville voor wat amateuristisch circuitplezier. Terwijl mijn ouders de 944 van stal naar paddock loodsten, vertrok ik samen met Pieter en een stel banden vanuit het charmante Ardennenlandschap in Mercedes’ GLK MY2014. Net alsof het gisteren was.

Alfa Romeo 4C - 2

Een intrusieve wekkertoon, veel te licht ontbijt en sterke kop koffie later zijn we opnieuw onderweg. Dit keer glijden we in alle comfort naar ‘Le circuit automobile du stadium d’Abbeville’, om ter plaatse een korte briefing en tweede koffie te verwerken. Niettegenstaande de veelbelovende voorspellingen laten de zonnestralen nog op zich wachten en doen we meer kledij aan dan uit. Tijd voor actie.

Maar niet vooraleer de 944 van schoenen wisselt. De 17″ daily-velgen verdwijnen achteraan de hangar en m’n 16-duimers met tweedehandsrubber worden vastgezet. Enkele opwarmingsronden later word ik wat onderstuur gewaar, wat erop duidt dat de banden op temperatuur zijn. Bandenspanning wat verlagen zodat de neus opnieuw gaat bijten en off we go. 

porsche 944S2 & Mercedes

Nu moet ik  wel eerlijk toegeven: eens je de rijlijn van het vrij technische parcours onder de knie hebt, focus je best op wat plezier maken. Het duurt dan ook niet lang vooraleer ik de dubbele S-bocht iets scherper instuur om ‘m vervolgens na een kleine lastwissel probeer door te driften. De – achteraf gezien – belabberde kwaliteit van de voorbanden en verre van optimale techniek van ondergetekende zorgen daardoor initieel voor de nodige portie onderstuur.

Het gebrek aan een mechanisch sper laat zich merken en verder dan een doorslippend binnenste wiel kom ik dan ook niet. Forceren Induceren dan maar. Na wat experimenteren wordt me snel duidelijk dat ik door een snelle clutch release in tweede de achterkant makkelijk kan destabiliseren, waarna de Porsche 944S2 je handig doorspeelt hoe hij verder zal reageren. Niet zo koosjer voor de koppeling, maar wat moet, dat moet.

Uiteindelijk lukt het me om ongeveer elke bocht zijwaarts door te gaan en worden de limieten steeds verder gelegd. Wat was dat nu ook weer met die hoogmoed en het vallen? Juist ja, die komt ervoor. Licht euforisch vergeet ik het rubber te laten afkoelen en nét wanneer ik een perfect lap achter de rug heb, spat het rubber van m’n banden. Game over voor m’n pa, mezelf en de Porsche 944S2. Jammer genoeg een herkenbaar gevoel.

porsche 944S2 - 3