Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Veel Belgen weten niet dat er ook bij ons trajectcontroles zijn. Tot ze op een zonnige dag naar zee rijden en daags erna post krijgen van een gemeente tussen Erpe-Mere en Wetteren waar de meest ‘succesvolle’ snelheidsmeting over langere afstand geïnstalleerd staat. De andere bevindt zich op het viaduct van Gentbrugge en doet het eveneens goed volgens een recente studie van de Universiteit van Hasselt. Daaruit blijkt zelfs dat trajectcontroles the way to go zijn, omdat er aan flitspalen op snelwegen steeds meer ongevallen met stoffelijke schade gebeuren.

trajectcontrole

Als voorvechter van zulke controles ziet Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits zich gesterkt door dit onderzoek, wat haar gemotiveerd heeft om een zestal nieuwe locaties voor te dragen. Het gaat daarbij om de E40 tussen Zwijnaarde en Aalter, de Kennedytunnel in Antwerpen, de E40 Sterrebeek-Bertem, het viaduct van Wilrijk ter hoogte van de Bevrijdingstunnel/De Vostunnel op de A12, de E17 tussen Deinze en Gentbrugge en de verbinding tussen de E313 en de ring rond Antwerpen in Wommelgem. Die aanpak werkt trouwens aanstekelijk, want ondertussen zijn veel gemeenten aanvragen aan het indienen voor trajectcontroles op gewestwegen. Daarvan zijn er in België ondertussen een tiental.

Als iemand die frequent naar Nederland rijdt, ben ik tegen wil en dank vertrouwd met de materie. Daar wordt je gemiddelde snelheid op bijna 20 snelweglocaties in de gaten gehouden, wat maakt dat je tussen Breda en Amsterdam meer naar je klokkenwinkel zit te kijken dan naar de weg. Of als je verveeld bent zoals veel medeweggebruikers: op je smartphone. Eenmaal de cruisecontrol een procentje of vijf boven de limiet ingesteld staat, rest er immers niets anders dan je te enerveren in je voorligger die voor 4% gegaan is, terwijl die achter je dan weer overtuigd is dat zijn tachometer een afwijking van 7% vertoont. Met als gevolg dat iedereen op een meter van mekaar gaat rijden aan 106 km/h. Dat daar nog geen kettingbotsingen van gekomen zijn …

Anders dan bovenstaande foto aangeeft, weet je in Nederland evenmin waar de metingen beginnen – laat staan eindigen. Wat er op zijn beurt voor zorgt dat veel (buitenlandse) chauffeurs toch te hard rijden in zogenaamde gevarenzones. Op plaatsen waar het wel duidelijk is, ontstaat een soort van blokrijden dat dan weer gunstig is voor de filedruk. Want eerlijk is eerlijk: op een 30-tal ritten naar Amsterdam heb ik het afgelopen jaar slechts één keer echt stilgestaan. In die optiek zijn de nieuwe voorstellen van de minister nog zo geen slecht idee, al weet natuurlijk iedereen dat er op termijn geen ontkomen meer aan is – ook op wegen die niet rood oplichten in het verkeerscentrum. Dat er tegen dan maar zelfrijdende auto’s op de markt zijn, want van actief rijden zal er op dagelijkse basis nog maar weinig sprake zijn.

Deze column stond eerder als edito in AutoWeek Vlaanderen.

[Foto: ANP]