Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

In deze meerdelige reeks over rijtechnieken zet Axel Cayman enkele sleutelprincipes op een rijtje. Sterk, praktijkgericht concentraat op maat van DRIVRs. Deel 1 en deel 2 zijn al eerder verschenen.

Het derde deel van onze reeks over rijtechnieken gaat over het belangrijkste instrument in je arsenaal om op een veilige manier sneller te gaan rijden: het ontwikkelen van een goede kijktechniek. De basisgedachte daarvan is even simpel als de werking raadselachtig is: of je nu gaat driften of lijnen pikken, je rijdt altijd heen waar je op dat moment naar kijkt. Anders gezegd: het zijn niet je gedachten die je stuurbeweging onder controle hebben, maar je ogen!

130217171951-01-danica-horizontal-gallery

Hoe groter de snelheid die je ambieert, des te systematischer je controle over je oogspier zal moeten zijn. Dat geeft steeds meer zekerheid over het traject dat je gaat volgen, wat je aandachtseconomie ten goede komt. De grote moeilijkheid en de bepalende factor voor hoe succesvol (lees: hoe snel) je gaat zijn, is hoe consistent je die techniek kan toepassen. Gelukkig zijn er een heleboel hulpmiddelen om je ogen beter te laten zien.

Systematiek: Referentiepunten

Het is de bedoeling om al rijdend gaandeweg je rit voor jezelf te structureren; je gaat op voorhand de lijn die je gaat rijden mentaal uitzetten. Dat komt neer op het plotten van die lijn door een beheerste oogbeweging. Op die lijn ga je voor jezelf het rem-, instuur- en snijpunt (apex) van elke volgende bocht bepalen en met je blik fixeren. Dat doe je in de tijd vóór het bewuste rempunt, door een snelle ‘scan’ van die bocht.

Wil zeggen: op het rechte stuk laat je je blik éénmaal heen en weer lopen over het zichtbare (en soms ook onzichtbare) verloop van de bocht, om dan netjes terug over te gaan in het peilen van het instuur- en rempunt. Zo ‘programmeer’ je je bewustzijn voor de benodigde rem- en stuurinput. Even voor het insturen verschuif je je blik vloeiend op je lijn naar de apex, en aansluitend langsheen het volgende rechte stuk naar het instuurpunt van de volgende bocht.

Losmaken van de blik: Vooruitkijken

Eigenlijk moet je leren om je blik los te maken van de onmiddellijke omgeving van de wagen. Dit is de cruciale fase en het is veel minder eenvoudig dan het lijkt! Want hoeveel vooruit je moet kijken bij het plotten van je lijn is afhankelijk van je snelheid. Aan 50 km/h kijk je naar het punt waar je 2 seconden later wil terechtkomen, aan 100 km/h moet je ongeveer 3 seconden uproad incalculeren. En zo almaar verder met toenemende snelheid. Bij het bochten pikken zal je focuspunt dus een soort harmonicabeweging maken ten opzichte van je eigen positie.

670x377Image81

Doorkijken heeft een eerste bijkomend voordeel dat er rondom je focuspunt meer visuele rust is: de onmiddellijke omgeving die aan je wagen voorbij flitst zit eerder in je perifeer zicht en dat geeft een zekere sereniteit, een aandachtsbonus die je dan kan investeren in een betere organisatie van je lijnenspel. Een tweede bijkomend voordeel van een vooruitgelopen blik is dat het je als het ware ‘meetrekt’. Je zal merken dat je met deze kijktechniek bijna automatisch een beetje snelheid wint. Goed vooruitkijken is evenwel een werk van van stapsgewijze verfijning; als je gecontroleerd sneller wil gaan zal je bewust beetje bij beetje je focus moeten vooruitschuiven.

Overzicht bewaren: Widescreen kijken

Door de werking van het menselijke oog is je focuspunt maar een klein deel van je gezichtsveld. Als je met gestrekte arm naar je hand kijkt, komt dat maar overeen met de grootte van je duimnagel. Het ontwikkelen van controle over de waarneming van wat er zich buiten je focuspunt afspeelt, is het derde en laatste luik van een goede kijktechniek.

BHF-Title-Image-787x300

Ergo: het is de bedoeling om bewust een klein gedeelte van je aandacht te verplaatsen naar potentieel belangrijke items die zich binnen je volledige gezichtsveld afspelen – zonder tegelijk je focus van je rijlijn te halen. Probeer volgende oefening eens ter illustratie: je kijkt recht voor je naar een vast punt in de kamer, bijvoorbeeld een lichtschakelaar. Terwijl je je blik daarmee opgelijnd houdt, ga je in je gezichtsveld vier andere vaste punten beschouwen – maar enkel door er je aandacht één na één naar te verschuiven en dus zonder verdere oogbeweging. Daarna kan je dezelfde oefening doen, maar ditmaal richt je wel achtereenvolgens je blik op die vier punten. Welk van de twee was sneller denk je? Zo kan je kan je bijvoorbeeld je voorligger in de gaten houden terwijl je toch je correcte referentiepunten aanpeilt.

Deze techniek vervolledigt de basis die je gelegd hebt met de voorgaande principes, maar het vergt een relatief grote inspanning omdat het niet de default mode is van ons brein om de dingen waar te nemen. In het begin zal je dus keer op keer jezelf eraan moeten herinneren om je ‘breedbeeld functie’ te activeren!