Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Het is intussen alweer vijf maanden en een slordige 5.000 kilometer geleden sinds ik de sleutels overhandigd kreeg van 1-GKV-100, mijn hoogstpersoonlijke Suzuki Swift Sport. In die vijf maanden heb ik ‘m niet alleen mijn favoriete stuurmansweg voor de wielen gegooid, maar heb ik ook enkele rijtips van mede-DRIVR Axel toegepast én lijkt er een klein probleempje op te duiken dat me stilaan zorgen begint te baren.

Suzuki Swift Sport 1

Die favoriete stuurmansweg bevindt zich nog steeds in de Oostkantons tussen Lommersweiler en Ouren, en werd dit jaar aangevuld met een aftakking richting Luxemburg. Een kort maar venijnig heuvelachtig stukje, waar de 1.6 maximaal moet worden aangesproken, maar waarbij de voldoening des te groter is zodra je in een aangename op- en terugschakelflow terechtkomt. Het enige nadeel is dat de weg er na elke winter steeds minder goed bij ligt, wat de standaard relatief harde Monroe-schokdempers af en toe op de proef stelt en waardoor ik mezelf erop betrap stuurcorrecties door te voeren om rond de oneffenheden heen te rijden.

Het druist radicaal in tegen m’n originele voornemen om de Swift Sport volledig OEM te houden, maar sinds collega Axels artikel over de Öhlins Road & Track-schokdempers speel ik daarom met het idee om richting dempers te kijken die de echt scherpe rand er ook op Antwerpse kasseien afvijlen. Iets anders wat ik overweeg is een vrijer ademende luchtfilter genre K&N. De gasrespons bij aanzetten van 1-GKV-100 is namelijk op peil, en ook boven de 4.000 toeren voelt hij zich in z’n sas, maar rond de 3.000 toeren is er een punt waar het atmosferische blok precies even doorheen moet bijten en waar ik graag iets aan wil verhelpen. Lezers/mede-eigenaars die zulke wijzigingen hebben doorgevoerd, mogen me hun ervaringen steeds laten weten in de comments of via wim@drivr.be.

Suzuki Swift Sport 3

Een alpiene roadtrip met collega Axel – waarover binnenkort meer – en dus een workshop rijtechnieken van de meester zelve heeft me ook geleerd een extra laag van het uitstekende chassis aan te spreken. Gebruikte ik namelijk voordien een ‘cleane’ instuurtechniek die ik vorig jaar leerde door een bocht in een vloeiende beweging in te sturen, wat bij de Suzuki Swift Sport vooral in korte bochten een zweem onderstuur opleverde, dan leerde Axel me om vlak voor de bocht al een kleine instuurbeweging te maken om de balans van het chassis te neutraliseren. Het komt de levendigheid van deze pocket-DRIVR alleen maar ten goede.

Het enige wat me tot slot zorgen baart, is een probleempje bij het starten. De laatste tijd merk ik bij een koudstart dat de motor af en toe aarzelt bij het aanslaan. Meestal kan ik dat verhelpen met een kleine dot gas, maar vorige week had ik een tweede startpoging nodig. In mijn ervaring met Swiftjes is dat nogal uitzonderlijk, dus misschien maak ik binnenkort maar eens een afspraak bij de garagist om ernaar te laten kijken – ik heb immers nog een jaar fabrieksgarantie lopen. Mochten er nog Suzuki Swift Sport-eigenaars hetzelfde probleem hebben, is feedback ook steeds welkom.