Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

autocartop100Groot-Brittannië heeft een rijk en illuster automobielverleden, dat moge duidelijk zijn. En soms ook redelijk obscuur voor iemand van the continent. Die indruk hadden we toch bij het overlopen van de laureaten voor Autocars ‘100 Best-ever British Cars’, gekozen door de eilandbewoners zelf. Van een aantal ronkende modelnamen hadden we zelfs nog nooit gehoord. Daarom werpen we een licht op de meest tot de verbeelding sprekende onbekenden uit de vermaarde lijst.

88. Invicta Black Prince

DeBruyne06

invicta-black-prince-coupe-01  Invicta_logo

De Black Prince was een poging uit 1946 om het in 1935 ter ziele gegane merk Invicta uit zijn as te doen verrijzen. Het aluminium koetswerk (staalvoorraden waren quasi non-existent voor nieuwe bedrijven in het na-oorlogse Groot-Brittannië) werd vervaardigd in de traditie van de coach builders en voorzien van een 120 pk (@ 4600 tpm) Meadows 3-litermotor met drie carburators. Het was een erg complexe en dure wagen met snufjes als een Brockhouse hydrokinetsche versnellingsbak, volledig onafhankelijke ophanging met torsiestaven, ingebouwde elektrische vijzels, druppellader vanaf het stopcontact thuis en zelfs een radio. Tot 1950 werden er slechts 16 Black Princes gemaakt met diverse koetswerkstijlen.

72. Gordon-Keeble

RHS

EngineSteering

Wie kent er deze Britse schoonheid? Nu ja Britse … De Gordon-Keeble werd ontworpen door Giugiaro en gebouwd door Bertone rond een stalen spaceframe uit vierkante secties. De auto had een onafhankelijke ophanging vooraan en schijfremmen rondom. Het in maart 1960 door Bertone getoonde prototype was nog voorzien van een stalen koetswerk, maar de productieversie zou een glasvezel kleedje krijgen. Datzelfde prototype werd ook verscheept naar Detroit en aan het Chevrolet-management getoond om de motorisatie te verzekeren. Dat lukte en er werden inderdaad 5,4-liter Corvette V8’s toegezegd, gekoppeld aan een handgeschakelde vierbak. De verkoopsprijs bleek echter onrealistisch en samen met problemen met toeleveranciers deed het de Gordon-Keeble de das om. Er werden tussen 1964 en 1967 uiteindelijk ongeveer 100 stuks van geproduceerd.

63. Napier-Railton

1280px-Napier-Railton_at_Brooklands
1280px-Napier-Railton_Engine_Bay 1280px-Napier-Railton_cockpit

De Napier-Railton is een one-off racewagen uit 1933 gebouwd voor snelheid: tussen 1933 en 1939 brak de wagen 47 records op Brooklands, Monthléry en de Bonneville zoutvlakte. Hij haalt zijn naam ten dele uit de motor waarmee hij aangedreven werd: de Napier Lion is een twaalfcilinder vliegtuigmotor van zo maar even 23,94 liter in W-configuratie. Vermogen: 588 pk aan 2585 toeren! De brandstoftank van 257 liter zat vlak achter de piloot in de achtersteven van de bolide. Dat volume was nodig, gezien het verbruik van ongeveer 58 liter per 100 km. Ondanks het feit dat de Napier snelheden haalde tot 270 km/h had hij enkel remmen op de achteras. Je kunt de bolide vandaag gaan bewonderen in het Brooklands Museum in de UK.

48. Hillman Avenger Tiger

hillman-avenger-tiger-image818-1-6
hillman-avenger-tiger-image828-1-6hillman-avenger-tiger-image824-1-6

Hillman stamt al uit 1907, maar ten tijde van de Avenger behoorde het tot de Chrysler groep. De standaard Avenger is een achterwielaangedreven vierdeurs met vierpitter van 1250 of 1500 cc en een starre achteras. De Tiger verscheen in maart 1972 ten tonele als publiciteitsoefening. De standaardwagen stond al bekend om zijn goede rijeigenschappen, en Chrysler Competitions Centre bouwde daarop voort met een upgrade van de 1500 cc-motor tot 94 pk met Weber-carburatoren en aangepaste ophanging, remmen, achteras en versnellingsbak. De wagen kon van 0-100 in ongeveer 8,9 seconden en versnelde door tot een top van 174km/h. Er werden rond de 600 exemplaren van gebouwd, verdeeld over 200 ‘Mk1’s en 400 ‘Mk2’s.

5. Yamaha MOTIV.e

Yamaha-Motiv-Electric-Car-Picture-1c3fbb9 (1)
gordon_murray_design_yamaha_motive_city_car_zytech-2Yamaha_Motiv-e_2013 (12)

De Yamaha Motiv.e is eigenlijk een doorontwikkeling van het iStream-concept van (McLaren) F1-ontwerper Gordon Murray. Dit revolutionaire stadswagentje met onafhankelijke ophanging rondom neemt hier de vorm aan van een tweezitter met een Zytec- elektromotor of een kleine Yamaha-driecilinder benzineverbrander. Het revolutionaire zit hem in het uitgekiende productieproces dat erop gericht is het gebrek aan flexibiliteit en de hoge ontwikkelingskost van het traditionele geperste staalplaat met puntlassen te vermijden. In de plaats stelt Murray Design een relatief eenvoudig stalen spaceframe voor, bekleed met niet-dragende kunststof carrosseriedelen. Resultaat is een gewicht van rond de 730 kg, een besparing van ongeveer 100 kg ten opzichte van zijn directe concurrent, de Smart ForTwo. Helaas is de driezitslayout genre F1 van Gordons eigen prototypes niet overgenomen, maar worden er nu twee composietstoeltjes naast elkaar geplaatst. Of dit in zijn geheel voldoende is voor een vijfde plaats in de lijst, laten we graag aan jullie over.