Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Elke dag, op mijn vaste traject, zie ik ze beneden stilstaan. Twee keer zelfs: ’s morgens en ’s avonds. Mijn vaste traject? Het fietstochtje over de brug tussen thuis en het station. ‘Ze’? Iedereen die de pech heeft om tijdens de week de Antwerpse ring te moeten nemen. De plaats waar ze stilstaan? Het stukje tussen Berchem en Borgerhout. De twee meest beruchte namen in de verkeersinformatie op de radio.

Het is een probleem waar ettelijke actiegroepen en politieke partijen zich het hoofd over breken. Een probleem dat nog resteert uit de kortetermijnvisies van de jaren zeventig, toen men een grotere ring verder buiten de metropool wilde aanleggen, om zo het doorgaand verkeer al tijdig rond de stad te leiden. Dat stuitte destijds op hevig verzet van burgemeesters van de groene en gegoede randgemeentes van Antwerpen, die geen ring over hun grondgebied wilden.

Met een ring die zo diep in de stad ligt, hoeft het niet te verwonderen dat het verkeer er steeds drukker werd, en de files steeds langer. In de jaren negentig werd daarom het plan opgevat om een nieuwe verbinding aan te leggen tussen de linker- en rechteroever van de Schelde. Om een lang en complex politiek, economisch en juridisch verhaal kort te houden – lees de Wikipediapagina ‘Oosterweelverbinding’ er maar eens op na – was het resultaat van jarenlange planning uiteindelijk de beruchte Lange Wapper-brug.

column_langewapper

Die werd na een heus referendum in 2009 afgeschoten, onder meer wegens pal over dichtbevolkt gebied en de aansluiting met de bestaande ring, waar de snelweg daar twee keer zo breed zou worden – uitgerekend naast een dichtbevolkte woonzone. Dat punt wordt de ‘Hollandse Knoop’ genoemd, en is koren op de molen voor actiecomités Ademloos en StRaten-generaal, die een alternatief voorlegden en zo in een juridisch en politiek steekspel verwikkeld geraakten met de Vlaamse Regering.

Om jullie interesse in deze column niet te verliezen , spoel ik even door en staan we vandaag hier: de Vlaamse Regering houdt na veel gedebatteer en uitstel vast aan het oorspronkelijke tracé van de Lange Wapper, met een tunnel in plaats van een brug. De actiegroepen en burgerbewegingen hebben zich intussen achter Ringland geschaard, een initiatief dat in de eerste plaats de volledige bestaande ring wil overkappen en het lokale van het doorgaande verkeer wil scheiden, vooraleer naar een nieuwe Scheldekruising te kijken.

column_ringland

Het grootste argument vóór de Vlaamse Regering en het zogenaamde BAM-tracé, is dat de plannen klaar liggen, en dat er sneller kan worden begonnen met werken dan wanneer de Vlaamse Regering die plannen overboord gooit en alsnog voor Ringland kiest. Dat is ook wat je bij monde van minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) hoort: “De grootste vijand van een goed plan, is een beter plan”, aldus de minister. Dat hij wil dat er na meer dan vijftien jaar gepalaver eindelijk schot in de zaak komt, kan ik nog begrijpen, want anders staan we in 2020 nog stil.

Maar of Ben Weyts ook beseft dat hij daarmee het pijnpunt van het BAM-tracé aanhaalt? Het kan tijdelijke verlichting bieden voor de overbelaste ring. Maar een extra kruising en een lokale verbreding zonder structurele oplossing lijkt mij opnieuw getuigen van een kortetermijnvisie en van een politicus die mordicus aan zijn eigen beleidsdomein vasthoudt. Want de eventuele overkapping van de ring is bijvoorbeeld meer dan een mobiliteitsprobleem. Het raakt ook aan stedenbouwkundige kwesties die onvermijdelijk opduiken in een grootstad, en belangrijker nog: aan demografische.

De stad Antwerpen ziet zijn bevolking namelijk stevig toenemen én verjongen. En Antwerpen kampt nu al met een gigantisch plaatstekort in het onderwijs. Of zoals een leerkracht van mijn vroegere lagere school in Berchem onlangs nog zei toen ik hem tegen het lijf liep: “De stad is veel te laat wakkergeschoten.” Of om het met een gemeenplaats te zeggen: “het is vijf voor twaalf”. En een eventuele overkapping maakt in één keer de ruimte vrij waaraan het de stad momenteel ontbreekt.

column_ring

Toegegeven: de overkapping is ook geen waterdicht plan. Je zit immers met een hele hoop uitlaatgassen die je ergens moet kunnen afvoeren. Maar de architecten en stedenbouwkundigen van Ringland hebben al te kennen gegeven open te staan voor constructieve feedback. En natuurlijk: nu je als partij alsnog aansluiten bij een populair idee zal je op korte termijn misschien wat gezichtsverlies opleveren. En het zal opnieuw wat langer duren eer de spreekwoordelijke eerste spade in de grond gaat. Maar de kosten wegen wat mij betreft niet op tegen de baten op lange termijn. Ik wens de beleidsmakers dan ook veel politieke moed toe bij het doorhakken van deze gordiaanse knoop.