Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

thumb_columnmicrocarsHet verkeer is de laatste jaren enkel maar drukker en hectischer geworden. Je kan geen verplaatsing meer beginnen zonder eerst filebeeld.be te checken en alvast 2 tot 4 alternatieve routes mentaal in te calculeren. Zowel ochtend- als avondspits beginnen vroeger en vroeger en eindigen later en later. Dé oplossing volgens sommigen is de mensen uit hun gesubsideëerde bedrijfswagen krijgen, maar volgens mij kopen die dan gewoon een eigen auto en is het resultaat nul. Neen, we hebben een andere oplossing nodig.

Ikzelf ben voor 80% van mijn verplaatsingen overgeschakeld op de moto, wat in deze tijden nog steeds quasi zelfmoord is want niemand kijkt verder dan zijn motorkap lang is. Maar toen ik onlangs in Bonn het Haus der Geschichte bezocht, viel mijn spreekwoordelijke frank: we moeten terug naar de microcars! Ja, ik heb het over die guitige kleine bakjes als de Isetta en de Daf 750, naoorlogse creaties die iedereen hier in Europa mobiliteit brachten.

microcars

Nu, tegenwoordig is de Mini niet zo mini meer, maar de Fiat 500 doet nog een verdienstelijke poging om het binnen de perken te houden, zij het dat het interieur me nogal krap lijkt met al die toeters en bellen. Morgan’s 3 Wheeler is een heerlijke brok retrodesign, niet al te groot met z’n 3,2 meter en waarschijnlijk meer smiles per mile met een doorsnee BMW. Dat je constant blootgesteld bent aan de elementen hoort er gewoon bij. En dan is er nog dat lelijke eendje van Renault, de Twizy. Ik bedoel maar, als ze dát verkocht krijgen, moet er volgens mij ook een markt bestaan voor een vernieuwde Messerschmitt KR200. Of een remake van de BMW 700! Voor elk wat wils als je de oplijstingen van vroegere microcars afgaat: 3 wielen, 4 wielen, deur vanvoor, vliegtuigcanopy, stoffen dak, alles open …

Voordeel van de huidige tijd is dat men ze nóg lichter kan maken dan vroeger zonder veel aan veiligheid in te boeten, waardoor ze extra geschikt worden voor elektromotoren. En ja, dat gaat ten koste van de weinige aanwezige bagageruimte – maar dat is op te lossen door een even koddig aanhangwagentje als optie te voorzien, in dezelfde styling en kleuren als de wagen zelf. Of rust ze uit met de motoren van moto’s en zorg ervoor dat die verwisselbaar zijn. Als een motor dan kapot is of mensen willen upgraden dan wel overstappen op elektrisch, zou die relatief gemakkelijk gewisseld kunnen worden. Goed, het is misschien niet allemaal zo simpel als ik het in gedachten heb, maar het schept op z’n minst perspectieven.

Feit is, onze mobiliteit moet naar de toekomst toe gaan veranderen. Men wil meer mensen op de fiets en in het openbaar vervoer krijgen, maar dat laatste is niet echt het meest betrouwbare ter wereld. En ook niet iedereen kan met de fiets gaan werken, omdat niet iedereen naast zijn werk kan gaan wonen (tenzij in een caravan op de parking, maar dan ben je raar). En de moto is ook niet voor elke weggebruiker weggelegd. Dus ik gok dat we nog wel even met de auto ‘opgescheept’ zitten. Maar daarom hoeft hij nog niet zo groot te zijn of zoveel te wegen. Een lichte, veilige constructie is al zuiniger om te beginnen. En klein wil niet zeggen dat je als sardienen in een blik moet zitten. Als ze goed afgesteld zijn, ben ik ervan overtuigd dat de rijervaring ook nog eens geweldig kan zijn.

Google voor de aardigheid eens ‘Isetta’, ‘Goggomobil’, ‘Fiat 500 Giardiniera’ of ‘Jolly’, ‘Vespa 400’ of ‘Zündapp Janus’ en vertel ons eens: zou het verkeer er ook niet een pak vrolijker op worden?