Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Kerstmis nadert weer met rasse schreden. Naast personeelsfeestjes met een vreemde wending, overvolle kerstmarkten, een acute overdosis kerstmuziek en beschonken nonkels, betekent dit gelukkig ook dat we schijnbaar meer dan anders vervuld zijn van goede intenties. Getuige daarvan schitterende initiatieven zoals de warme week van Studio Brussel. Toch valt er van die goede intenties op de weg bitter weinig te merken. Dat doet volgende vraag rijzen: worden we geheel andere mensen indien we, zoals Iron Man, ons bevinden achter kil staal?

911snow

Het is alweer eind december, wat maakt dat we de dagen met het minst aantal uren zonnelicht van het jaar beleven. Onze ochtend -en avondspits zijn zodoende geheel in duisternis gehuld. Tel daar nog veelal natte, maar gelukkig nog geen ijzige, stroken asfalt bij, en je weet dat het oppassen geblazen is.

Niettemin valt het me op dat we ons rijgedrag veel te weinig aan die nadelige omstandigheden aanpassen. Nog steeds zie ik ‘s ochtends gehaaste moeders zich gezwind een weg banen in onze nauwe binnensteden door al het schoolgaand verkeer. Dit alles om hun eigen kind veilig en vlak voor de schoolpoort af te droppen. Om vervolgens, zonder gebruik van richtingsaanwijzers, weg te stormen richting bureau. Volledig gerustgesteld, want hun eigen schatjes bevinden zich reeds veilig binnen de muren van de school.

zone 30

Op de snelweg is de situatie zeker niet beter. Met bumperklevers die iedereen uit het linkervak wensen te drummen. Andere linkervakterroristen heb ik recent nog snel enkele wagens zien passeren, om vervolgens meerdere rijstroken te doorkruisen, daarbij diverse wagens de pas af te snijden, om op het laatste nippertje, vol in de ankers, de afrit in te duiken. Men ziet op de E40 en E314 vaak meer actie en sensatie dan tijdens een gemiddelde race.

Zo’n kunst- en vliegwerk doet me toch sterk afvragen of wel onszelf en onze, nochtans veilige en competente, hedendaagse wagens niet overschatten. Ja, een moderne middenklassewagen kan haast geruisloos en in alle comfort 150km/u rijden, maar die snelheid kwijtspelen op een natte ondergrond vraagt nog steeds flink wat meters vrije baan. En dan moeten we tevens nog de reactiesnelheid van de bestuurder, na een korte nachtrust of stressvolle en vermoeiende dag op kantoor, in rekening brengen.

Soms vraag ik me af of het, bij wijze van experiment, niet nuttig zou zijn om eenieder opnieuw met een ‘old school’ achterwielaandrijver zoals een E30 te laten rijden. Zodat we opnieuw voeling krijgen met het echte autorijden en beseffen wat we allemaal vergen van onze moderne vierwieler.

E30

Ik ben als autoliefhebber uiteraard niet heiliger dan de paus – ik rij bijvoorbeeld niet met een G-klasse met visbakaspiraties – maar leef volgens het credo ‘hard waar het kan, traag waar het moet’. Risico’s nemen en het leven van anderen in de weegschaal leggen om een handvol seconden uit te sparen, is dan ook een afweging waar ik geen begrip voor kan opbrengen. Evenmin als voor dronken rijden.

Gezien de verkeersdrama’s, met vaak erg jonge slachtoffers, die zich afgelopen weken opnieuw hebben afgespeeld op onze wegen, kan ik me best vinden in verhoogde controle op dronken rijden en overdreven snelheid op gevaarlijke punten. Gezien het aantal mensen dat er jaarlijks in het Belgische verkeer omkomen, zou aan verkeersveiligheid, zeker tijdens deze tijd van het jaar, minstens evenveel middelen moeten worden toegekend als aan de terreurdreiging. Maar bovenal begrijp ik niet dat hetzelfde volk dat zo massaal aan goede doelen als de warme week participeert, zo respectloos met zijn medeweggebruikers kan omgaan…

Ohja, fijne en veilige eindejaarsfeesten! En vergeet niet, als uw partner onaangepast rijgedrag vertoont of dronken durft te rijden, om hem of haar op seizoensgepaste wijze terecht te wijzen met een luide ‘ho ho ho’!