Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Soichiro Honda, de oprichter van het Honda Research Institute, zei ooit dat er in de toekomst slechts een half dozijn automerken zouden overblijven en … het Britse Morgan.

Een straffe voorspelling die misschien niet helemaal is uitgekomen, maar het klopt wel dat Morgan tot op de dag van vandaag nog steeds actief is als volledig onafhankelijke autoconstructeur. Waarom heeft het -zowat enige- authentieke Britse merk zijn ziel nooit hoeven te verkopen aan buitenlandse investeerders? Wie zijn de mannen die het bedrijf hebben geleid en wat reilt en zeilt er tegenwoordig bij Morgan? Vragen genoeg om onze neus eens in de rijke geschiedenis van het Engelse familiebedrijf te steken.

Morgan Factory

Driewieler

Aan de basis lag Henry Frederick Stanley (H.F.S.) Morgan, die in 1904 zijn job bij de Great Western Railway stop zette en medeoprichter werd van een autogarage in Malvern Link. In 1909 nam hij een volgende stap in zijn passie voor de automobiel: hij ontwierp zijn eigen wagen. Initieel was de driewieler enkel voor eigen gebruik, maar een jaar later overwoog hij toch serieproductie. Met de financiële hulp van zijn vader en diens vrouw, sloeg Henry er in drie modellen klaar te krijgen voor Olympia Motor Show in Londen.

De interesse in zijn uniek ontwerp was groot, maar het aantal bestellingen viel eerder tegen. Morgan besloot dat een tweezitter meer succes zou kennen, en in 1911 kwam hij met een evolutiemodel naar voren. De belangstelling was zodanig groot, dat Harrod’s de wagen zelfs in hun uitstalraam plaatste. Het lont was aangestoken.

Comfortabeler dan een motorfiets

Toen Henry eind jaren ’50 overleed, nam zijn zoon Peter het roer in handen. Onder zijn bewind zou het bedrijf een conservatief beleid kennen, want het merk moest zijn authenticiteit respecteren. Zolang de orderboekjes jaren op voorhand volstonden, was dat ook geen probleem. Op de vraag waarom Morgan geen comfortabele modellen wilde maken, antwoordde Peter steevast: “er zijn slechts weinigen die het geluk kennen een Morgan te bezitten, en het is in ieder geval comfortabeler dan een motorfiets”.

De man hield zich vast aan de productiemethoden van zijn vader, waardoor het bedrijf nooit structurele veranderingen of grote financiële investeringen heeft moeten doen. Dat de werknemers de familie altijd heel erg dierbaar geweest, blijkt uit het feit dat Morgan niet getroffen werd door de stakingen die vele andere Britse merken wel hard raakten in de jaren ’70.

Charles Morgan

Tweede passie

Het was logisch geweest als Peter’s zoon Charles de ambitie had om in de voetstappen van zijn vader te treden, maar als jongeman besloot hij zijn passie voor film een professionele kans te geven. Nadat hij 10 jaar als cameraman aan oorlogsverslaggeving had gedaan, besloot hij dat het welletjes was geweest en stortte zich toch op het familiebedrijf.

Morgan was duidelijk Charles’ tweede passie en dat straalde hij uit op de werknemers en de buitenwereld. Hij kon binnen het bedrijf groeien onder de vleugels van zijn vader, maar toen Peter Morgan overleed in 2003, werd Alan Garnett aangewezen als nieuwe CEO. Vier jaar later werd Garnett ontslagen, en werd een nieuwe managementsteam opgezet onder leiding van Charles Morgan.

Morgan Plus8

Met Charles aan het roer blies er een frisse wind door het bedrijf, en zagen enkele evolutionaire modellen het levenslicht. In 2001 werd de Aero 8 gelanceerd, de eerste nieuwe Morgan sinds 1964. Het model maakte als eerste gebruik van een aluminium chassis in combinatie met de gekende houtstructuur en hand geklopt plaatwerk. Pas drie jaar later zou Jaguar zijn eerste aluminium XJ op de markt brengen, niet slecht voor een fabrikant met een jaarproductie van minder dan 500 auto’s.

 

 

De Aeromax, genoemd naar Charles’ zoon Max, was een coupé-variant en gelimiteerd op 100 stuks. Maar zoals dat wel vaker bij Morgan het geval is, moesten klanten ook deze keer serieus wat geduld hebben. De auto werd gepresenteerd in 2005, terwijl de eerste modellen de fabriek pas in 2008 verlieten.

Morgan Aero SuperSport and Morgan Aero Coupe

In 2012 keerde Morgan terug naar zijn roots: de 3 Wheeler. De gereïncarneerde versie met een Harley-tweecilinder en een prijskaartje van € 36.000 is misschien wel een verre worp van het origineel, maar het model kon toch meteen op commercieel succes rekenen. Er volgden ook nog twee revolutionaire concept cars: de Plus E was een volledige elektrische Morgan die ontstaan was uit een gesubsidieerd studieproject met motorfabrikant Zytek en metaalbedrijf Radshape en de EVA GT, die Morgan’s eerste 2+2 Grand Tourer moest worden. In 2012, twee jaar nadat het kleimodel aan het grote publiek was getoond, was er nog sprake van een productie uitstel tot 2014, maar in 2013 werd de Eva GT, die zijn naam ontleent aan de dochter van Charles, toch afgevoerd.

Morgan 3 Wheeler

Tijdens een bestuursvergadering in 2013, werd Charles Morgan uit de firma gezet door zijn eigen familie en Steve Morris. Steve was enkele maanden eerder verkozen tot CEO, waardoor Charles degradeerde tot zijn oude functie van Strategy Director. Steve is geen onbekende voor Morgan, hij startte als 16-jarige in de metaalafdeling en was na zijn studies snel opgegroeid tot bestuurslid. De redenen voor Charles’ ontslag zijn onduidelijk, maar uit een gelekt document blijken de redenen erg dubieus te zijn.

Morgan Aero 8

Zowel klanten als het Morgan personeel deelden hun sympathie voor Charles, die het merk niet alleen meer bekendheid, maar ook een hogere omzet had bezorgd. Een omzet die tot op de dag van vandaag niet meer is gehaald. Morgan heeft dit jaar wel gemeld dat zowel de omzet als de winst voor 2017 hoger zou zijn dan topjaar 2013. Maar de cijfers zijn nog niet vrijgegeven.

Sinds Charles’ vertrek is het ook aan nieuwe modellen dun gezaaid. Op enkele Anniversary-modellen na en een vernieuwde Aero 8, waarvan geen enkele rijtest te vinden is, moet de elektrische EV3 het meest vernieuwend zijn. Al belooft het merk twee evolutionaire modellen in de pijplijn te hebben zitten.