DRIVR

Rijtest: Lexus IS-F (MY 2011 mét LSD)

mw8t0944

Fotolocaties vinden is geen sinecure. Aangezien ons landje na meer dan honderd rijtests stilaan uitgeput raakt, zoeken we het de laatste tijd steeds verderop. Dat kost meer tijd, maar levert steevast knappe shots én heldhaftige toogverhalen op. Gelukkig loopt de fotografische actie ter plaatse meestal gesmeerd: onze geroutineerde beeldenstormers schieten inmiddels sneller dan hun schaduw en preciezer dan een Zwitsers uurwerk. Tot de DRIVR-redactie een tweetal weken geleden richting Cap Blanc Nez trok en zij het aan hun spreekwoordelijke rekker hadden. Regen, hagel, rukwinden tot 120 km/h en storm op zee. En jullie dachten dat dit het jaar rond een droomjob was…

De aanleiding van ons bezoek aan la douce France is zo klaar als een klontje: Lexus’ nieuwe IS-F. Waarbij ‘nieuw’ staat voor de toevoeging van een Torsen-sper die de 423 paarden mechanisch tussen de achterwielen verdeelt, en wat uiterlijke verfraaiingen aan het Japanse tuningslijf. Want hoe omschrijf je anders die genereuze bult op de motorkap, de parelmoerwitte lak of verticaal geplaatste uitlaatpijpen (die faker blijken dan de haarlijn van Helmut Lotti)? Temidden van al die blingbling schittert de atmosferische 5.0 V8 in eenzame puurheid; vanaf de koudstart gaan de rillingen dan ook eerder op naam van de brutale achtpitter dan het kille huzarenweertje, want de geluidsgolven die het vooronder verlaten zijn zo mogelijk nóg indrukwekkender dan die van de Noordzee bij twaalf Beaufort.

_mg_6153

mw8t0947mw8t1119

En toch ontwaakt zijn ware aard pas bij het bovenhalen van de zweep: onder de 3.600t/m klinkt onze vee eight nog romig en ietwat beschaafd, om erboven bij voldoende belasting een ronduit hemelse roffel te produceren. Een mooi compromis tussen de luidkeelse AMG-agressiviteit en de pure racemelodieën van de M3, maar vooral minder anoniem dan laatstgenoemde. En niet alleen de soundtrack blaast crescendo, ook de vermogensafgifte streeft naar een lineair opgebouwd orgasme – van een overvloed aan koppel bij de allerlaagste toeren tot een begrenzerverslaving net onder de 7.000. De tsunami aan G-krachten en lachsalvo’s komen achter het stuur van deze IS-F dan ook niet als een verrassing.

De cocktail van fun en power blijft ook verbazen op het bochtige Noord-Franse testparcours, waar de normale (lees: niet elektronisch gedicteerde) ophanging de kooi mooi strak houdt terwijl het comfort aanvaardbaar blijft. Een combinatie die je toelaat de IS-F met voldoende gevoel van apex tot apex te sturen – op voorwaarde dat het wegdek vlak is tenminste, want gespleten of hobbelige tarmac zijn niet zijn natuurlijke habitat en laten het VDC-lampje te gemakkelijk oplichten. De grootste verrassing komt echter van de gasrespons en de sperbesturing via je rechtervoet die enkele graden overstuur en rechterpedaalflirten hand in hand laat gaan. Dat was ooit anders bij de pre-facelift IS-F – ook al wordt de sperwerking nog altijd elektronisch door het VDIM-stabiliteitssysteem geregeld, wat het binnenste achterwiel soms nog te snel doet doorspinnen. Een serieuze verbetering dus, maar nog altijd niet helemaal perfect.

mw8t1045

_mg_6145_mg_6240

De brutale kracht wordt tenslotte via een automatische achttrapsversnellingsbak richting asfalt gestuurd, maar laat zich gelukkig manueel bedienen via schakelpeddels achter het stuurwiel – net als in de fijne IS 250. Over het nut van acht trappen tasten we momenteel nog in het duister, aangezien de eerste verzetten niet opmerkelijk kort zijn en de V8 nimmer kracht mist. Bovendien is manueel terugschakelen soms een hele karwei, wanneer je tot zesmaal links moet tikken voor die ene haarspeld. De bak zelf is intelligent-adaptief en schakelt bliksemsnel wanneer de rijstijl daarom vraagt; iets waarmee hij de bestuurder meteen duidelijk maakt dat cruisen beter in ‘D’ kan. Enerzijds om het verbruik te drukken, en anderzijds om de speelvogel in mij in te tomen.

_mg_6144

Met zulke erbarmelijke weersomstandigheden zijn fotografische pauzes meer dan welkom, en dan komt dat ander pijnpunt van de IS opnieuw boven drijven: binnenruimte. Daar waar de elegante daklijn de hoofdruimte achteraan danig hypothekeert, worden de voorste inzittenden op hun beurt getrakteerd op de combinatie van relatief hoog geplaatste zetels en een schuifdak. Tel daar de donkere hemelbekleding en hoge middentunnel bij, en je krijgt een claustrofobisch gevoel dat vooral grotere chauffeurs zal irriteren. Een goede reden deze vierpersoonsracer links te laten liggen en voor een échte sportwagen te kiezen? Want met een prijs vanaf 74.000 euro glijdt deze opgefriste IS-F enerzijds in het vaarwater van de imposante Mercedes C63 AMG en de onvermijdelijke BMW M3, maar gromt hij ook vijandig richting Jaguar XFR. Gelukkig maakt het allemaal geen bal uit, want uiteindelijk zijn het allemaal winnaars en verkies je gewoon de stijl die je het beste ligt – of dat nu toeren, lawaai, ruimte of banzaïhooliganisme is.

_mg_6220

[Foto’s: Jeroen Peeters & Ken Divjak]

LEXUS IS-F

Plus Min
+ Tokyo Drift
Pimp My Ride

Weggecijferd

Motor 5.0 V8
Aandrijving achterwielen
Vermogen 423 pk
Koppel 505 Nm
Gewicht 1680 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 4,9 s
Topsnelheid 270 km/h (begrensd)
Gem. testverbruik 14,4 l/100 km
Basisprijs 73.610 euro
Fiscale PK 24

Straatverdict

9 op 10

Share Button

6 Responses

  1. Martijn says:

    Fijne test weer, prettige foto’s, maar jammer van het matige geluid bij de filmpjes.

    • Ken Divjak says:

      Ik heb zo een voorgevoel dat je ons de Rode Video Mic gaat aanraden, Martijn!;)

      Maar je hebt gelijk – het ingebouwde exemplaartje is ontoereikend.
      We kijken uit naar een upgrade.

      Trouwens nog NOOIT zo afgezien op een shoot:

      En nu ik erover nadenk: heb al een week een serieuze verkoudheid…

      • Kevin says:

        leuk windje, dan heeft je gel ook eens een dagje vrijaf.

        Btw rule number 1: stay behind the cameraman 🙂

  2. Benny Herdewyn says:

    Cap Bleu Nez (van de kou)?

  3. Jeroen says:

    Het weer was één ding, de opkomende zee nog een heel ander!;)

    _mg_60291

  4. xtr says:

    beste stukje weg in die streek:
    Colembert => Licques

    echt kicken

Leave a Reply