DRIVR

Vier uur in de file, twaalf uur op de beursvloer en een voormiddag aan de pc volstaan misschien voor een klassiek salonoverzicht, maar niet voor wat DRIVR in gedachten heeft: een clandestiene kijk op de toekomstplannen van de (talrijk) verzamelde merken, doorspekt met een gezonde portie roddels waar de perschefs on the record geen commentaar op geven – enkel een veelzeggende knipoog. Klaar voor een chronologische trip doorheen de persdag van het Autosalon voor Lichte Bedrijfs- & Vrijetijdsvoertuigen 2011?

Zesenveertig. Zoveel modellen kan ik in een vingerknip voor ons eindjaarslijstje Drive before you die verzinnen. Ze compacteren tot een handvol exoten die hun weg naar deze top vijf vinden duurt langer. Veel langer. Mijn uiteindelijke keuze valt hoofdzakelijk op (relatief!) betaalbare sportwagens uit de nineties; een tijd waarin ik nog droomde van een rijbewijs, papieren lectuur steevast the way to go was en duizend-en-één YouTube filmpjes niet met een simpele muisklik op je scherm te toveren waren.

Een antwoord formuleren op de vraag met welke vijf wagens je absoluut eens gereden wilt hebben voor je het loodje legt, is zoals het beste bier ter wereld kiezen: er zijn er gewoon te veel. Moet ik toch de lange lijst samenvatten, dan kom ik niet uit bij een collectie exoten of klassiekers – eerder een bont allegaartje (relatief) modern, klein en licht rijdersmateriaal. So here goes: mijn – hoegenaamd niet exhaustieve – selectie automobiele Westvleterens.

Midden juni maalde niemand om ons bericht over een hybride-variant van Mazda’s Wankel. Maar fair enough: toen collega Herdewyn dat nieuwtje oprakelde, gingen er zelfs op de redactie wat wenkbrauwen omhoog – temeer daar Japan’s nummer drie het Wankel-idee al in de ijskast had gezet. Zes maanden later haalt onze redacteur zijn slag thuis, want het cilinderloze blok wordt wel degelijk aan een elektromotor gekoppeld – zij het (nog) niet door de Japanners…

Dat wij een boon hebben voor de Miata, is een publiek geheim. De kleine roadster geniet bijzonder veel aanzien in octaanmiddens door het onversneden rijplezier dat al present tekent bij legale snelheden. Toch zijn er ook Miatisti die een rigide dakconstructie prefereren boven de frisse wind in de haren. En omdat een hardtop maar een halve oplossing is, bedacht Mazda in het verleden meermaals een échte coupé, alleen bleef (massa)productie telkens uit.

De simpele peer van weleer is vandaag de dag een pak complexer geworden. Sommige lampenclusters herbergen tegenwoordig meer lichtjes dan de oevers van de Schelde, en die trend lijkt nog maar net gelanceerd. Maar er zijn ook constructeurs die zich geen maatwerk kunnen permitteren en elders een licht moeten gaan opsteken.

Het is een publiek geheim dat Mazda’s iconische roadster in de bovenste schuif ligt op de redactie. Compact, wendbaar en trouw aan het origineel is de MX-5 het archetype van de eenvoudige open tweezitter. Mazda gaf al aan dat de volgende generatie nauwer bij het origineel zou aansluiten, en nu gaan er zelfs geruchten over een hybride wankelmotor in het vooronder…

Er was eens… de Mazda 3 MPS. Bij zijn lancering de krachtigste voorwielaandrijver op de planeet, al deed hij nog zo zijn best om dat achter een anonieme tronie te verhullen. Maar wat hem ontbrak aan sex-appeal, maakte hij ruimschoots goed met pure snelheid. Dat was drie jaar geleden. Anno 2010 heeft de Focus RS de markt voor hatches met meer dan 250 pk volledig opengebroken. Elke zichzelf respecterende constructeur heeft er wel een in de catalogus staan. De 3 MPS is dus zijn joker kwijt; de nieuwe generatie zal meer dan alleen power in huis moeten hebben om nog mee te mogen spelen met de grote jongens. Of dat gelukt is?

UPDATE: De RX-8 blijft iets langer onder de levenden dan verwacht!

Koolstofdioxide, het moet zowat de meest verguisde moleculaire verbinding ter wereld zijn – levenslang veroordeeld wegens Opwarmen van de Aarde. En zo komt het dat deze substantie de enige bestaansreden blijkt van de ene auto en de nagel aan de doodskist van de andere. Laat een traan voor de eigenwijze Mazda RX-8.

Hoewel de revolutionaire rotatiemotor van Dr. Felix Wankel in de jaren vijftig en zestig door vele autoconstructeurs verder ontwikkeld werd, hebben problemen als een exorbitant benzine- en olieverbruik ervoor gezorgd dat alleen Mazda de technologie vandaag nog gebruikt. De Japanners houden hardnekkig vast aan de Wankelmotor, maar ze hebben er ook reden toe. Dat de RX-8 zeemzoet zijn 9.000 Renesis-toeren spint, hebben we grotendeels te danken aan het succes van de 787B – de enige Japanse én de enige niet door een zuigermotor aangedreven wagen die ooit de 24 Uren van Le Mans won.