Stijn Braes
Al bijna 20 jaar lang zijn er plannen om een wegenvignet in België in te voeren en deze lijken met de dag concreter te worden. Zeker nadat eind mei bekend raakte dat de drie gewesten inmiddels samen rond de tafel zitten -een Belgisch mirakel?- en de invoering al voor 2027 is voorzien. Reden genoeg voor BEHVA om het op te nemen voor de oldtimers, welke buitenproportioneel dreigen gesanctioneerd te worden.
Het hebben van een oldtimer is de laatste jaren sowieso al relatief minder aantrekkelijk geworden in België. Eerst was er de jaarlijkse verkeersbelasting die in 2023 meer dan verdubbelde, richting 100 euro (+ indexaanpassing, zodoende 105,42 euro anno 2026 in Vlaanderen). Vervolgens werd de uitzondering van autokeuring om de twee jaar uitgebreid naar modernere wagens en nu dreigen oldtimers disproportioneel veel te moeten bijdragen door middel van de invoering van een wegenvignet. Immers, niet alleen trekken -volgens BEHVA- Belgische oldtimers gemiddeld er slechts 13 keer per jaar op uit, om gemiddeld 1.160 km af te leggen (oftewel slechts 1/10de van de afstand afgelegd door de gemiddelde gezinswagen), de bedragen die criculeren gaan van 100 euro voor een reguliere wagen tot 120 euro voor een wagen ouder dan 20 jaar… Voor ander beperkt gebruik, bijvoorbeeld buitenlanders, zou er wel een reductietarief voorzien worden.
Niet alleen brengen oldtimers door hun occasioneel gebruik weinig schade toe aan de omgeving en de infrastructuur, door het verbod op woon-werkverkeer voor O-platen zijn ze evenmin een bron van fileleed. De prijs van zo’n vignet kan op het eerste zicht nog dragelijk lijken, maar zal voor collectioneurs met meerder oude vierwielers mogelijk de druppel vormen om hun verzameling uit te dunnen.
BEHVA
De Belgian Historical Vehicle Association (BEHVA, voorheen BFOV) nam actie en overhandigde gisteren persoonlijk aan meerdere parlementsleden in het Brussels en Waals parlement een schrijven. Namens 550 clubs en ruim 100.000 leden vroegen zij de beleidsmakers om rekening te houden met de bijzondere aard van ons mobiel erfgoed:
“Historische voertuigen maken slechts een verwaarloosbaar deel uit van het Belgische wagenpark. Hun gebruik is bovendien wettelijk beperkt. De meeste historische voertuigen leggen jaarlijks slechts een beperkt aantal kilometers af en hebben in geen enkel opzicht invloed op de verkeersdrukte of mobilteitsproblement.
…
Wij vragen daarom dat historische voertuigen worden erkend voor wat zij zijn: cultureel erfgoed. Dat rechtvaardigt een vrijstelling of minstens een aangepast en aanzienlijk verlaagd tarief binnen een eventueel toekomstig wegenvignet.”
Een soortgelijk actie zal weldra ook richting het Vlaamse parlement worden ondernomen.
Van tafel?
Al begin 2007 waren er in België plannen om een wegenvignet in te voeren. Echter, na kritiek van de buurlanden -we blijven immers een transitland- en de Europese Unie werd het plan van tafel geveegd. Vervolgens kwam het rekeningrijden in beeld. Op 15 november 2010 bereikten de ministers-presidenten van Vlaanderen, het Waals en het Brussels gewest zelfs een principe-akkoord om het rekeningrijden samen met het autowegenvignet in te voeren vanaf 2013. Sinds 2016 is er dan ook een kilometerheffing voor vrachtwagens, maar Ben Weyts en NVA keerden hun kar om -ondanks diverse studies- dit ook breder in te voeren.
Het huidig voorstel van een Belgisch vignet, dat trouwens een stuk duurder zou zijn dan bijvoorbeeld het Zwitsers vignet aan 40 CHF oftewel circa 43 euro, zou ongeveer 200 miljoen euro per jaar in het laadje moeten brengen. Geld dat zou vloeien naar verbetering van de infrastructuur…