DRIVR

RetroTest: Alfa Romeo SZ 3.0 aka ‘Il Mostro’

Kan een auto persoonlijkheid hebben? Die vraag stel ik mij wanneer mijn blik die van Alfa’s twintig jaar oude pronkjuweel kruist. De combinatie van het laaggelegen sextet aan glaswerk en de subtiele monobrow erboven geven de SZ een mysterieuze fysionomie; eentje die sommigen moord en brand deed schreeuwen bij zijn geboorte, en anderen niets dan lof deed spuien op de Noord-Italiaanse bastaard. Hoe dan ook:  zelden waren de meningen zo verdeeld als bij deze ExperimentalSportscar-3.0 litre (ES-30). Vergeet dus politiek correct, en treed toe tot de wereld van Il Mostro

alfa_romeo_sz_review_01

Op een zonovergoten namiddag staat serieplaatje n° 044 ergens ten noorden van de provinciegrens te pronken. Het is één van de 998 coupés die de werkplaats van Zagato tussen ’89 en ’91 verlieten en de (auto)wereld opnieuw dat tikkeltje interessanter maakte. De eigenzinnige coupé is het resultaat van twee ondernemingen op zoek naar bevestiging en toekomstvisie; enerzijds Zagato dat destijds evolueerde van coach builder naar industrial design & prototyping, anderzijds Alfa dat onder de kersverse leiding van FIAT nood had aan een aureoolmodel. En toch is het verhaal complexer dan dat. FIAT gaf de ontwerpopdracht immers niet alleen aan Zagato, maar ook aan Alfa’s Centro Stille (met Walter da Silva en Alberto Bertelli) en het huiseigen bureau onder leiding van Robert Opron en diens sidekick Antonio Castellana. In die wedstrijd viel Zagato snel af, gevolgd door Alfa, waardoor het de ruwe schetsen van Opron waren die tot de uiteindelijk SZ hebben geleid. Inderdaad, diezelfde Opron die ons eerder al verwende met de Citroën GS, CX en SM – maar daarover meer in collega Herdewyn’s bijdrage. Als troostprijs mocht Zagato negentien maanden na de eerste schetsen overgaan tot productie en zijn illustere ‘Z’ op de flanken kleven. Sprint Zagato? Maak daar gerust Sprint Opron van.

alfa_romeo_sz_review_04

Ook vermeldenswaard is de zeldzaamheid van de SZ. Want de kans dat je vandaag een Porsche Carrera GT of Ferrari F40 kruist, is beduidend groter dan dat je dit monster zal spotten. Met de F40 heeft deze zonderling trouwens een saillant detail gemeen: zijn rechthoekige koplampen zijn integraal afkomstig van diezelfde F40. Bovendien zijn ze – net als de voorruit en tal van andere kleinnoden – niet meer verkrijgbaar en dus uiterst kostbaar. Sterker nog, zoals het een ‘handgebouwde’ Italiaan betaamt, verschillen de auto’s zelfs onderling van elkaar. Een kop-staartaanrijding of gekatapulteerd steentje? Als SZ-eigenaar mag je er niet aan denken. Gelukkig temt de trotse bezitter zijn SZ zoals het hoort, en is er van pampergedrag geen sprake. Niet in het minst omdat er onder die flamboyante body wel degelijk een DRIVR pur sang schuilt.

alfa_romeo_sz_review_03

alfa_romeo_sz_review_06alfa_romeo_sz_review_07

De SZ stamt af van de 75 sedan. Het chassis werd daarbij zowel voor- als achteraan ingekort en de ophanging kreeg invloeden van de 75 Group A/IMSA racers. Voeg daar een manuele transaxle vijfbak met aangepaste ratio’s, een mechanisch sperdifferentieel, in-board schijfremmen, een met glasvezel versterkte polyestercarrosserie en – last but not least – de snerpende 3 liter V6 Busso bij – en het resultaat belooft geheid vuurwerk. Dankzij (conservatief geschatte) 210pk bij 6.200t/m gaat deze Alfa in minder dan 7 seconden richting 100km/h en door naar pakweg 250km/h. Cijfers waar we vandaag nauwelijks nog van opkijken, maar die destijds zeker respectabel waren. En toch hadden ze nog beter gekund als de SZ geen 1.260kg zou wegen; contradictorisch genoeg 10kg meer dan de stalen 75… De kunststof carrosseriedelen zijn naar hedendaagse normen dan ook bijzonder dik. Wel straf zijn de waarden die de SZ in het bochtenwerk liet optekenen: de combinatie van speciaal asymmetrisch Pirellirubber, een hoge koetswerkstijfheid en een afstelling van het chassis door Giorgio Pianta, uitte zich in laterale G-krachten tot 1,4g! Niet dat we daar vandaag ook maar enigszins van in de buurt zullen komen, maar het zegt veel over de originele capaciteiten van deze machine.

alfa_romeo_sz_review_23

_mg_5690alfa_romeo_sz_review_10

Eenmaal geïnstalleerd in de uiterst comfortabele DesignByZagato fauteuils, is er tijd om de sfeer van het interieur op te snuiven. Meteen valt op hoe luchtig de cockpit is dankzij een combinatie van eenvoud, grote raampartijen en het beige lederen interieur. De SZ is trouwens een tweezitter in de strikte zin van het woord; achter de voorstoelen bevindt er zich een relatief grote ruimte die dienst doet als bagageruimte. Een echte koffer heeft de SZ niet, want die plaats is voorbehouden aan het thuiskomertje. Voor je neus strekt zich een dashboard met vals carboninleg en zeven Veglia Borletti’s uit: v.l.n.r. voor snelheid, uur, toerenteller, ampèremeter, oliedruk, watertemperatuur en tenslotte benzina. Een ware verademing in tijden van digitale nonsens. De ventilatiemonden en kachelbediening komen dan weer rechtstreeks uit de 75. Het kleine en airbagloze Momostuurtje nodigt meteen uit tot vastklampen en niet veel later draai ik het pretentieloze 75-sleuteltje om en ontwaakt Signor Busso met een welgemeende diepe grol.

alfa_romeo_sz_review_11

alfa_romeo_sz_review_12

alfa_romeo_sz_review_19

De motor klinkt bij koudstart relatief dociel. Aanwezig, maar verre van overweldigend en zeker niet intimiderend. De huidige eigenaar verwijderde de katalysator op zoek naar extra grunt; een SZ mag tenslotte klinken en de ingreep is makkelijk omkeerbaar. Ook de kostbare 16″ Speedline’s werden gewisseld voor groter en meer bruikbaar schoeisel van het merk Azev met maatje 215/35 voor en 225/45 achter. Daarmee wordt de visuele stance van de SZ nog extra geaccentueerd, niet in het minst door de negatieve camber die nu duidelijk aanwezig is. De eerste kilometers gebruik ik om te wennen aan de – euh – unieke rijpositie. Ik mag de Italian driving position dan al min of meer gewoon zijn, bij de SZ is die extra bijzonder omdat je je nogal dicht op de A-stijl zit. Maar die bezorgdheid verdwijnt na exact één bocht, want wat hoekt deze SZ lekker! Hij gaat strak en direct om de hoek, blijft daarbij volkomen vlak en is toch verre van plankhard. Daarbij geassisteerd door een fe-no-me-na-le servo die subtiel assisteert en daardoor bakken feedback richting bestuurder doorlaat. Met voorsprong de beste stuurservo waar ik ooit mee gereden heb. Trap het gas wat dieper in, en de goedmoedige brom transponeert boven de 4.000t/m in een lekker rouwe en raspende brul. Boven die grens komt de V6 pas echt in zijn element en wordt het duidelijk waaraan hij zijn reputatie te danken heeft. In de knusse cockpit zijn de geluiden van de motor en wielophanging relatief goed hoorbaar, maar storend wordt het nooit. Genieten met een grote G.

alfa_romeo_sz_review_15alfa_romeo_sz_review_18

alfa_romeo_sz_review_21

Ook de gangwissels van de manuele vijfbak stellen niet teleur. Misschien niet de meest korte slagen, maar gelukkig wel met voldoende mechanisch gevoel en precisie. Grip is er met hopen en de wegligging is bijzonder neutraal en voorspelbaar. Enkel de remmen laten het wat afweten en kunnen niet helemaal overtuigen door hun bijtkracht. Daarentegen zijn ze wel progressief en is het vooral een kwestie van doorzettingsvermogen. Reken daarbij niet op ABS of andere engelbewaarders; de SZ is puur natuur en stelt het (gelukkig) zonder enig elektronisch vangnet.

_mg_5945alfa_romeo_sz_review_13

Lang hoef ik dan ook niet te twijfelen. De SZ wordt de eerste die ik de maximumscore van vijf R‘en ga doneren. Perfecte auto dus? Verre van; de koetswerknaden zijn bijzonder ongelijk, de afwerking her en der ondermaats, de airco een lachertje, bepaalde onderdelen niet meer verkrijgbaar, de eerste de beste hot hatch sleurt je er aan de stoplichten af, het aluminium dak roest en ga zo maar door. En toch… het ding laat je ondanks zijn tekortkomingen gewoon niet meer los. Toegegeven: de styling is een zwart/witverhaal. Maar het ding stuurt zo lekker, is uniek in de wereld, zit geweldig, is comfortabel afgeveerd, klinkt bovenaan als een furieuze wesp in full attack mode én is in tegenstelling tot veel collega’s (van Zagato) een haalbare kaart. Beter dan dit zal het in de nabije toekomst in ieder geval niet worden voor het roemruchte merk uit Milaan. Want met voorspelbare voorwielaandrijvers, turbomotoren met een totale lak aan emotie en allesoverheersende elektronica in de catalogus, staan ze in schril contrast met de protagonist van hierboven. Tenzij de voor 2012 aangekondigde 4C de kentering zal betekenen. Ik ben – samen met u – benieuwd.

[Foto’s: Jeroen Peeters]

Alfa Romeo SZ (ES-30)

Plus Min
+ Magistraal – Verleden tijd

Weggecijferd

Motor 3.0 60° V6, 2 kl./cil.
Aandrijving Achterwielen
Transmissie 5-bak, manueel, transaxle
Carrosserie Kunststof
Vermogen 210 pk (6.200 tpm)
Koppel 245 Nm (4.500 tpm)
Gewicht 1260 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 7.0 s
Topsnelheid +250 km/h
Productiejaren 1989 – 1991
Productieaantal 1.036 (waarvan 38 proto’s)
Prijs nu Ca. € 30.000

Verdict

10 op 10

Share Button

53 Responses

  1. Benny Herdewyn says:

    Weer iets bijgeleerd over Opron!
    Een statisch beursexemplaar buiten beschouwing gelaten, ben ik welgeteld 1 SZ tegengekomen. Koester uw herinnering aan dit ritje dus maar…

    • Stijn says:

      Heb er al tientallen in mijn leven tegengekomen, een F40 misschien een goede vijf keer. Het blijven relatief bereikbare coupé’s (of cabrio’s) die het daglicht nog genoeg zien. Heb het vooraan steeds een mooie auto gevonden, met die toegknepen ogen. Maar net iets te kort van lengte zodat hij er wat te volumineus gaat uitzien. Herinner me de test in Autogids nog goed, de prestaties waren teleurstellend. Zeker genomen de 210 pk en de basisprijs destijds. Neem dan daar ook nog eens matige remmen bij en hoe goed deze wagen ook mag sturen, ik snap niet hoe deze een maximumscore kan behalen. Ik ben ervan overtuigd dat een (allereerste) Boxster 2.5 betere prestaties gaat neerzetten, even goed zal sturen, betere remmen gaat hebben, vrij goedkoop in onderhoud is en slechts 13.000 euro kost. En dit is ook een wagen met toch enig karakter…

      • 1-11 says:

        Objectief gezien heb je wel gelijk, maar met dit soort auto’s gaat het daar niet om.

        De Boxster is een fantastische drivr, maar op één vlak kan hij totaal niet aan de SZ tippen: exclusiviteit…

        Knappe test trouwens ! Zou hier graag meer van dit soort iconen uit het verleden zien.

    • Pieter Ameye says:

      Op een evenement, ok, maar in het wild?

      Wat betreft de Boxster: Objectief gezien is die inderdaad beter dan een SZ, maar emotioneel doet hij mij niets. Daarvoor is de styling veel te anoniem, zelfs ronduit lelijk. Zet er een voor de deur en ik ga heus niet protesteren, maar veel meer dan dat zal het ook niet zijn. Daarvoor kan ik de auto gewoonweg niet serieus genoeg nemen.

      Dit vat het denk ik ook mooi samen:

      • Stijn says:

        Maar dan is de SZ ook geen ultieme Drivr, hooguit een kunstobject dat goed hoekt? Toegegeven de SZ laat ook mij niet koud, heb die rode Matchbox SZ steeds goed bijgehouden. Maar exclusiviteit is iets héél artificieels en misschien zelfs een foutieve maatstaf (redenen kunnen divers zijn, van beperkte productie tot commercieel afgestraft wegens ongewenst)?

        Anoniem zou ik een Boxster zeker niet noemen, die voorkant en achterkant die eigenlijk bijna verwisselbaar zijn. Plak er een Italiaans logo op (zelfs bijvoorbeeld van een Fiat Barchetta) en velen zouden plots héél wat positiever over de styling zijn… Als je een ding met de Boxster kan, is het hem net serieus nemen. Het is waar ratio en passie elkaar ontmoeten. Een wagen die altijd een glimlach geeft zonder vloeken. Dat gezegd zijnde heb ook ik de Boxster laten links liggen… 🙂

      • 1-11 says:

        Hier ga ik Stijn voor een stuk moeten bijtreden.

        Volledig akkoord dat de Boxster niet meteen veel emotie losweet. En dat ligt inderdaad vooral aan de styling en wat mij betreft ook aan z’n hairdressers’ imago.

        Maar de Boxster niet serieus nemen vind ik persoonlijk een brug te ver.
        Ook al heb ik een MkI S versie in de garage, ik zou mezelf wat dit betreft niet subjectief noemen.

        Ik ben nooit een echte Boxster-fan geweest. Ik heb er uiteindelijk toch eentje gekocht omdat ik een niet te missen aanbod was tegengekomen. Maar de bedoeling was enkel om er één zomer cabrio mee te rijden en hem dan weer verder te verkopen.

        We gaan intussen de derde zomer in en van verkopen is geen sprake meer. En het gebruik is intussen zelfs meer een meer richting circuit geëvolueerd.

        De Boxster heeft wat mij betreft duidelijk zijn imago tegen, maar is een niet te onderschatten drivers car. Fenomenale wegligging met de optionele M030, schitterende sound, prestaties waar je je niet voor hoeft te schamen (de S kan op Spa zonder veel problemen mee met een 996). En ook nog praktisch genoeg om er mee op vakantie te trekken met z’n 2 bagagekoffers.

        • Ken Divjak says:

          Boxster S is van het beste (zoniet hét beste) in zijn klasse.

          Maar dat impliceert niet dat de SZ dat ook niet kan zijn.

          Pieter is alleen nog wat van zijn melk, komt wel in orde;)

          • 1-11 says:

            Daar zijn we het dan over eens 🙂
            Zou zelf trouwens ook van mijn melk zijn denk ik.

            En nogmaals mijn felicitaties voor deze test, meer van dit graag !

        • Pieter Ameye says:

          Voor alle duidelijkheid, dat van het niet serieus nemen gaat niet over zijn capaciteiten als rijmachine maar als begerenswaardig ‘iets’ op vier wielen.

          • 1-11 says:

            Juist.

            En het is altijd mooi als die begerenswaardige iconen na al die tijd niks van hun magie blijken te hebben ingeboet. En de SZ is er naar mijn mening alleen maar mooier op geworden.

            Maar dat maakt het wel nog moeilijker om aan de lokroep van dit soort jongensdromen te weerstaan 🙁
            Maar goed, een mens kan niet alles hebben. Heb net mijn laatste beetje octaanbudget aan een andere klassieker uit dezelfde periode gespendeerd, dus de SZ zal nog even moeten wachten.

          • Pieter Ameye says:

            … zijnde? 😉

          • 1-11 says:

            M3 van 1991 🙂

          • Stijn says:

            Voor alle duidelijkheid wou hier geen discussie SZ vs Boxster starten. Wou gewoon aangeven dat, alhoewel bijzonder, ik niet meteen inzie hoe de SZ de maximumscore kan krijgen. Want in dat geval gaan tal er nog veel meer wagens een even hoge score moeten krijgen.

            Maar evenzeer een schitterende test, meer van dat! Zoals je kan zien maakt het ook de tongen los, een teken dat dergelijke testen toch wat doen met een (automotive) mens.

      • Duckie 'RS says:

        Vroeger kruiste ik er toch ook regelmatig eentje.
        En telkens (wederzijdse) begerige blikken…
        “Praise of the praiseworthy is above all rewards”!

  2. BART! says:

    Geweldig verhaal, geweldige auto.

    Klein puntje, je schrijft: “diezelfde Opron die ons daarna zou verwennen met de Citroën DS, CX en SM”
    Je bedoeld zeker de GS, CX & SM? En deze eigenzinnige Citroens heeft hij toch ver voor Il Mostro ontworpen?

  3. Ken Divjak says:

    Look what I found…

    “As a driver’s car, it’s outstanding…”

  4. Frederik says:

    Heerlijk om te lezen! Ik benijd je Pieter!

    Ik ben er alleszins nog nooit één tegengekomen in het wild, in tegenstelling tot de F40…

  5. TiZi says:

    Zo mooooiii ….

    originele velgen passen wel beter .

  6. Ken Divjak says:

    Ziehier het ultieme bewijs dat deze hun waarde (ongeacht de kilometers;) behouden:

    Copyright TiZi

  7. Thomas says:

    Meer van dit!

  8. frédéric says:

    Had die Alfa ook geen grondeffect? Toen net verboden in de F1. Dàt is volgens mij naast de lijn het echt unieke aan die auto. En het verklaart ook die 1,4G 🙂

    • fRank says:

      Neen, de SZ is onderaan gewoon een 75 bodem met een ‘grote mensen’ onderstel…

      De hierboven getoonde auto met ruim 3 ton aan kilometers is vorig jaar verkocht voor rond de 25K euro. Was wel volledig herdaan heb ik begrepen; spuitwerk, techniek enzo voort. Was de prive wagen van een NL mercedes dealer die de auto dagelijks gebruikte. Had ook een huis in Zwitserland waar hij iedere week enkele dagen verbleef.

      Mvrgr, fRank

  9. heidekonijn says:

    Geen grondeffect misschien, maar weldegelijk downforce vanaf redelijk lage snelheid, en een verbazend goede cz en cx.

    De 1.4g haalde zijn SZ blijkbaar door de kevlar-verstevigde sidewalls van zijn speciale banden, en door de droog-weer setup van zijn onderstel. Overigens is er ook nog een cup-upgrade verkrijgbaar, en heeft Brembo een kitje met F40 remmen moest je harder willen vertragen.

    Hoe iemand een auto als deze ook maar kan beginnen vergelijken met grijze yuppiepap als een “coxster gayman ass” gaat me compleet voorbij. Om het met de woorden van een artikel in “EVO” te zeggen : “An SZ can be vying with an F40 for road presence.. and probably win”.
    Persoonlijk zou ik niet dood gezien willen worden in een Pwoarrsche. Gouden kettingkje iemand?

    • fRank says:

      Zou kunnen dat de Pirelli Asymetrico’s van toen kevlar versterking hadden, dat weet ik niet exact.
      Wat zou de cup upgrade inhouden dan? bij mijn weten werden er standaard sz-en omgetoverd tot gentlemen’s racer (reden in dezelfde klasse als de hobbelpaard 348 challenge destijds) maar werd het onderstel ongemoeid gelaten? Uit die ‘Trophy’ komen mi ook de dikkere remmen?

      En inderdaad, een Boxster (of gelijk welk zuffenhauser produkt) vergelijken met een SZ is een ‘appels met peren verhaal’.
      In eerstgenoemde ga je mij dan ook niet tegenkomen…;-)

      Mvrgr,fRank

      • frédéric says:

        Wel degelijk een grondeffect: http://home.wxs.nl/~evdbeek/szstory02.html
        “For the first time there was a – not for active racing – sportscar built with a very low Cx of 3.0 together with a ground effect to balance the natural lift of the car.”
        Maar wél een dijk van een test: ik ben spontaan ‘s gaan kijken of er nog eentje te koop staat ergens.

        • fRank says:

          Neem nou maar van mij aan dat dit een verkoopverhaaltje was. Het enige wat grondeffect zou kunnen veroorzaken is een stukje vlakke plaat onder de radiator.Voor de rest is het een Alfa 75 bodem zonder de torsiestangen maar met aangepaste wielophanging en geometrie.Echt.

          Mvrgr,fRank

      • heidekonijn says:

        Waarschijnlijk gewoon een andere setup, wat lager, zonder ‘lift’ koni’s ; de sz trophy auto’s hadden voor zover ik kan terugvinden enkel andere veren en dempers, wat ophanginging betreft.

        Deze meneer heeft overigens blijkbaar een nog grotere interesse dan ondergetekende : http://home.planet.nl/~evdbeek/monster.html

        Zag laatst in een forum een carbon sz motorkap. Mmh, een carbon sz, wat zou dat wegen?

        • fRank says:

          Ja Eduard van de Beek,weet héél veel over de sz en haar geschiedenis.

          Over andere / trophy set-ups heb ik overigens nooit iets vernomen.

          In m.n. de UK zijn verschillende losse carosseriedelen in carbon verkrijgbaar. In NL zijn sinds enkele maanden zowat álle bodyparts in lichtgewicht polyester te koop.
          Er is iemand die met een sz competitie gaat rijden. Om in geval van schade niet met lege handen te staan omdat stukken niet te vinden zijn heeft hij eerst de auto helemaal ontleed en van alle delen mallen getrokken. Kwaliteit ervan schijnt mooier en lichter van gewicht te zijn dan org spul!

          Mvrgr,fRank

  10. heidekonijn says:

    Interesting 😉 Je hebt toevallig geen namen of adresjes?

    • fRank says:

      Ja hoor. Alfadealer Douwe Heida in Bennekom. Das de man die je moet hebben. Alhoewel ik afgelopen weekend vernam dat zijn sz race project om uiteenlopende redenen in de ijskast dreigt te gaan (is zover ik weet op een haar na klaar).
      Heb hem al over de polyester delen gesproken en hij (pietje precies) beweerd dat ze perfect zijn qua pasvorm en mooier dan origineel (wat dan weer niet zo héél moeilijk is..;-) )

      Grtz,fRank

  11. heidekonijn says:

    Thx! Krijg binnenkort mogelijk weer wat ruimte in de garage (exit Megane RS) en ik heb al een tijdje een sz jeuk..

  12. Bob says:

    Ben sinds eind vorig jaar in bezit van mijn droomauto na 18 jaar dromen…
    Een Alfa RZ en ben net terug van een bezoek met il Mostro aan de Mille Miglia 2011. Ik kan niet anders dan beamen wat er in deze test wordt gezegd. Sturen een feest, motor heerlijk en wat een sound met een rvs uitlaat en kat weg! Remmen ondermaats soms zelfs schrikken… Stoelen zitten als gegoten beter dan in een moderne Alfa en wat trekt deze auto een aandacht. Overal waar we stopten kwamen er mensen op de RZ af en maakten foto’s, oma’s in Italie stonden achterstevoren en kinderen op motorfietsen zaten ineens omgekeerd op de motor… Ik heb zelfs een stuk met de deelnemers van de MM opgereden door dorpjes achter Mika Hakinen in zijn SLR of zoiets… het publiek schreeuwde Alfa Alfa en applaus klonk, kippenvel tot aan mijn grote teen!

    Op youtube staan een paar filmpjes!

    Wie zei er dat Brembo remmen conversiesets levert? Waar kan ik die bestellen?

    Ciao!

    • heidekonijn says:

      Op de brembo site zelf staan ze niet meer, maar als je ze contacteert zullen ze die nog wel kunnen aanbieden. Op het net zag ik ze hier nog, http://www.autodeltashop.com/index.php?cPath=34_117 maar de nederlandse dealer die fRank aanwees, buga in de kempen of godderis in brugge zal je ook nog wel kunnen helpen. Ik heb, geloof ik, ooit nog heviger exemplaren gezien op een gtv6 in auto italia.

      • Bob says:

        Die bij Autodelta had ik ook al gevonden! Bedankt voor de tip Buga en Godderis ik ga ff info vragen morgen!

        • heidekonijn says:

          Moet lukken lijkt me, als ik me niet helemaal vergis heeft de meneer van de ‘B’ in Buga ooit met een SZ gereden en met een (door de garage geprepareerde) GTV6 geraced, dus dan zou een extraspeciaal remsetje toch in de kaarten mogen zitten.

          Kwam net deze nog tegen bij (ex)Savali.
          http://www.vanlingenalfaparts.nl/onderdelen.php?part_id=606

          Mogelijk adresje is ook http://www.garageitalcars.be/ , sympathieke mens en al lang bezig, maar geen idee van kwaliteit van zijn werk (alleen ooit eens mee gebabbeld).

          If all else fails, kan je altijd nog eens vragen bij de “transaxle”-freaks van http://www.alfetta-transaxle.nl/forum/

          Succes. En gefeliciteerd met je auto, en met na 18 jaar de stap te zetten (en je partner zo ver te krijgen? 🙂 )

          • Bob says:

            Bedankt voor de tips!
            Eerste prio heeft nu de koppeling die slipt. Nieuwe set besteld bij Helix motorsport in Engeland, komt hopelijk deze week nog binnen. Dan gaan we een paar evenementen bezoeken en genieten. De remmen staan voor komende winter op de to do list. Ik moet zeggen na de trip naar Italie en het vervangen van de olie, stalen remleidingen en alles schoongemaakt te hebben heb ik meer vertrouwen gekregen in de remmen maar het kan en mag best nog beter!
            Mijn partner is gelukkig ook een beetje met het virus besmet. Ze kent me niet anders dan als Alfist en rijdt vanaf as vrijdag met een MiTo die dan wordt afgeleverd, spannend weekje dus!

  13. Pieter Ameye says:

    Deze veronderstel ik? Jammer dat ie niet vol doortrekt, maar alsnog: Wat een geluid! Wat voor uitlaatconversie is dit?

    En Frank kan je ongetwijfeld helpen met een nieuwe remmenset. Die van bovenstaande zijn ook niet helemaal origineel meer.

  14. Bob says:

    Yep dat ben ik!
    Ik wist niet wanneer er gefilmd werd…. helaas!
    Uitlaat is er in de UK ondergezet door vorige eigenaar dus weet niet wat er precies onderhangt maar het klinkt fabeltastisch.
    Verder zit ik te wachten op een koppelingsset van Helix Motorsport want de platen zijn er klaar mee. Had het al bij aankoop gevoeld maar is nu echt duidelijk!

  15. Bob says:

    Er is trouwens nog een filmpje waar de RZ door een dorpje rijd tijdens de MM, is nog beter!

    (Hoe zet je die filmpjes er hier tussen?) Html code copy/pasten, et voila. Wel ‘use old embed code’ aanvinken.

  16. Frederik says:

    Moest iemand geïnteresseerd zijn: http://oldtimerfarm.be/oldtimer.php?id=1046

    😉

Leave a Reply